Yedinci Saniye

1.bölüm

.

Demir, lavini uyandırmak için odaya girdiğinde soğuk terler döken kıza baktı.

Gene ilaçlarını almadan uyumuştu. Bayılıyodu kendine bunu yapmaya.

"Lavinim. Yavrum kalk hadi." Yavaşca üzerindeki yorganı kaldırdı.

Lavin, gözlerini actığında karşısında görmeye alışık olduğu kahvelere baktı.

İçinden yediye kadar saydı ve yataktan kalktı.

Odasındaki lavaboya girip aynaya bakmadan elini yüzünü yıkadı. Lavabonun yanındaki dolaptan mavilerini gizlemek için lens kutusunu alıp kahverengi lenslerini taktı. Şimdi aynaya bakabiliyodu sacını düzeltip lavabodan ardından odadan çıkıp mutfağa indi.

" Günaydın."

.

Lavin Keskin anlatımı ile

Aşşağı mutfağa indiğim zaman demir ve gece'nin masada oturmuş beklediklerini gördüm. Daha fazla bekletmek istemediğim için hızla masaya oturdum.

1,2,3,4,5,6,7

Çatalı elime alıp geceye baktım, o da bana bakıyodu.

"Günaydınn" Gece yeşil gözlerini kısarak bana bakmaya başladı. " Neden ilacını icmedin?"

Bu soruyu zaten bekliyodum, o ve demir de bu sorunun cevabını bildiği için sadece omuz silktim.

Demirle cocukluğumdan beri beraberdik benden 3 yaş büyüktü. Geceyle altı yıl önce buraya taşındıktan sonra tanışmıştık o da benden bir yaş büyüktü.

Gece benim cevap vermediğimi görünce tekrar bir soru yöbeltti

" Diyorum kii bu gün kafeyi acmasam beraber biraz gezsek?" kafanım kaldırıp ona baktım.

" Gezme havamda değilim pek. Başka zaman." Sesim her zamanki gibi düz bir duvar gibiydi.

Verdiğim cavaba karşımdaki ikili alışık olduğu için sadece sen iflah olmazsın adlı bakışlarını atıyordular.

"Birkere yaa bak bir kere ilkte kabul etsen ne olur. İlla ısrar edicez." İsyankar bir şekilde kendini sandalye yaslayıp yukarı bakarak konuşmuştu.

"Yarış var bu akşam yarıştan sonra gezeriz." Yarıştan sonra gezmeyi seviyordum çünkü kendimi o zaman kendim gibi hissediyordum.

Yarıştan sonraki halinden nefret ediyorum lavin.

"Peki, yarıştan sonra gezelim peki bu gün ne yapıcaksın?"

"Büyük ihtimalle motorla ilgilenirim. Bakımını yaparım." Motor tamirinden anlarım ve coğu tamirciden iyi olduğumu düşünüyorum.

"Peki ben o zaman kafeyi açayım. Akşam beni kafeden alırsınız beraber geceriz yarış alanına."

"Sen ne yapıcaksın bu gün demir?"

" Bilmem, bir işim yok evde takılırım bu gün." Kafasını yemekten kaldırmadan cevaplamıştı beni. Bu cocuğa para nerden geliyor acaba? Hadi benimki baba parası.

6 yıldır görmediğin babanın parası yani?

Sanane!

Kahvaltıdan sonra Gece kafeye gitmişti. Demir mutfağı toplarken bende evin en alt katında olan garaja indim ve motorlarımda göz gezdirdim.

Bu iki motorda benim herşeyimdi. Tek özgürlüğüm ve nefes kaynağım.

Biri yarışlarda kullandığım pespembe bir kawasaki h2r. Öbürü ise adeta pembeye inat siyah mat, gün içerisinde kullandığım kawasaki zx10r dı.

Daha fazla gecikmeden hızla bakım için gerekli olan malzemeleri aldım. Ve pembe motorumun yanına kuruldum. Yağını, zincirini, balataların durumunu vs kontrol ettim. İşim bitince yukarı çıktım, demir salonda koltuğa yatmış telefonla uğraşıyordu.

Hızla odama gittiğimde direkt kendimi duşa attım. Vücudumu motorun yağından arındırıp duştan çıktım.

Duştan sonra her zaman yaptığım şeyleri yapıp saclarımı kurutmadan aşşağı indim. Demir hala bıraktığım gibi duruyodu. Yanına gidip oturdum, kafamı omzuna yasladığımda telefonunda kaydırdığı reelsleri izlemeye başladım.

Bir süre öylece demirin yanında oturdum. Ardından yarış saati yaklaştığı için hazırlanmaya gittim.

✧ ༺ 🤎 ༻ ✧
İlk bölümler biraz kısa olur büyük ihtimalle. Bana kalsa bütün gizemi başta veririmde bir anlamı kalmaz o zaman

Ve acıkcası öğrendiğinizdeki o 'vay amk demek bu yüzden öyle yapıyo' tarzı tepkilerinizide merak ediyorum .

Bu 7 saniye biraz bayabilir ama böyle bir tik , hastalık gibi düşünün .

Motorları medyaya bıraktım...

Sizleri seviyorum ve lütfen tepkilerinizi ve yorumlarınızı kendinize saklamayın bizlerle paylaşın.♡♡