Aşkın Ateşi

Yalnız İnsan

"Yıllardır yüreğimi yakan bu acı ile yaşamak çok ağır bir yüktü. Kardeşim Demir onu bulmak için kaç tane yerleştirme yurdu gezdim sayısını hatırlamıyorum. Dalga konusu oldum. Alay edildim ama hiç bir zaman aramaktan vazgeçmedim. Bir gece yabancı bir numaradan kardeşimin aslında İstanbul da değil bodrumda olduğunu yazıyordu. İlk başta inanmadım çünkü yine eşek şakası yapan birisi sandım ama on dakika sonra babamızın bize verdiği ikimizde de olan madalyonun fotoğrafını attı. Bunun Demirde de olduğunu kimse bilmiyordu. Gece gece olanlara ilk başta inanamadım. Mesaj yazdım kimsin? Kardeşimi tanıyor musun? Diye cevap olarak Bodruma gel kardeşini bulacaksın yazdı ve sonra hiç bir mesajıma cevap yazmadı ama artık bir umudum bir şansım vardı Bodruma gidip kardeşimi bulmak gibi Bodruma bir şekil nakli mi aldırmış şu anda otobüsteyim.  Tabi benim kim olduğumu da merak ediyorsunuz ben Aras Öztürk, annesi babası trafik kazasında vefat etmiş kardeşi kaybolmuş Aras"

Bodrumda ilk sabahımdı hava sıcak ve bunaltıcıydı yanıma yurttan bir kardeş geldi

"Selam yurda hoş geldin ben Metin "

"Hoş bulduk Metin bende Aras tanıştığımıza sevindim."

"Aras kardeş dün gece seninle alakalı bir paket geldi. Dün geç gelmeseydin yurda dün gece verecektim kusura kalma."

"Sorun yok Metin kardeş sağ ol pakete sahip çıkmışsın İstanbul daki yurttan geldi herhalde." Dedikten sonra paketi açtı içinde bir fotoğraf vardı kardeşim Demirin olduğu altta nottada Bodruma hoş geldin yazıyordu. Aras hem mutlu hem canı sıkkın fotoğrafa baktı..

"Aras bir ihtiyacın olursa beni ara Bodrumda halledemeyeceğim iş azdır ona göre."

"Sağ ol kardeş sağ ol."

Yeni okuluma gitmek için hazırlanmıştım. Yeni insanlar yeni bir okul kolay olmayacak gibi gözüküyordu. Sıcak güneşin tenimi kavurması ile yola devam ediyordum ki yolda birini gördüm..

"Oofff burada bisikletin bozulacağı yer miydi" Bisikletin zinciri atmıştı..

Aras uzakta durumu anlamış yardım etsem mi acaba diye kararsız kalmıştı ama içindeki sesi dinleyip yanına gidip yardım etmeye karar verdi..

"Selam bir sorun mu var acaba."

"Varda sana ne sen kimsin" Aras böyle bir tepki beklemiyordu..

"Şey ben Aras okula gidiyordum da yardıma ihtiyacın var gibi duruyordun ondan dolayı geldim. Kusura bakma yanlış anlaşıldıysam." Kız Arası uzun bir süre süzdü ve sonra söze girdi..

"Bende Leyla ihtiyacım yok kimseye ben hallederim." Aras şaşırmıştı ama kimseyi rahatsız etmek gibi bir niyeti yoktu ondan yoluna devam etmeye karar verdi..

"Yeniden kusura bakmayın görüşmek üzere tanıştığımıza memnun oldum." Aras tam giderken Leyla söze girdi..

"Git deyince giden erkek hagahaha." Aras buna bozulmuştu. Leyla'ya geri döndü..

"O zaman kaç bakalım halledelim şu zinciri." Aras zinciri geri takmıştı elleri yağ olmuştu. Leyla hızına hayran kaldı..

"Teşekkür ederim Aras sağ ol" Dedikten sonra Aras'a elini uzattı. Aras eli yağlı olduğu için elini uzatmak istemez. Leyla söze girer..

"Elin yağlıysa yağlı elimi havada mı bırakacaksın." Dedikten sonra Aras gülümseyerek Leyla'nın elini sıktı..

"Neyse ben okula gidiyorum Aras sen nereye gidiyorsun."

"Bodrum  eğitim kurum lisesine gidiyorum." Leyla şaşırarak..

"Arkadaşın falan mı var onun için mi geliyorsun."