Aşkın Azabı

1. KADERİN BAŞLANGICI

Merdivenlerden yavaş yavaş inerken salondan gelen sesler kulağıma gelmeye başlamıştı. Sungur ailesi için gün iyi başlamış olmalıydı.

Salona girdiğimde beni fark etmediler. Sessizlikle Altay'ın yanındaki sandalyeyi sertçe çektim. Birden hepsi bana bakınca yerime oturdum ve "günaydın hepinize" dedim.

"günaydın güzellik" dedi Altay. Ona ters ters bakıp tabağıma bir şeyler almak için uzandım.

"Vera sana kaç kere sofraya böyle gelmemen konusunda uyarıda bulundum" dedi önder.

Bakışlarımı ona çevirdim ve sinir edici bir şekilde gülümsedim "ben ne zaman senin kurallarına uydum önder"

"önder değil Vera" diye keskin bir ses girdi aramıza "önder abi diyeceksin"

"ben ne zaman senin kurallarına uydum önder abicim" dedim bu seferde. Annem az önceki uyarısını dikkate almama rağmen sabır dileyerek önüne döndü.

"en azından nezaket kurallarına uy Vera" önder ve basit nezaket takıntıları "kahvaltı masasına üzerinde gecelik ile gelinmez"

Üzerime baktım. Gecelik değil saten pijama takımıydı. Evet, dantelli olabilirdi. Ama bu sofraya uymadığını söylemezdi.

"tamam, bir dahakine gecelikle değil, pijama ile gelirim" dedim ve tabağımı yerine bırakıp ağzıma bir parça peynir attım.

Altay alay edercesine güldü. "uğraşmayın şununla Allah aşkına, ergenliği bitirmemiş biriyle tartışmayın"

"Vera 27 yaşında Altay" dedi önder.

"emin ol bu yaşına gelmiş hala eve karı kız atmakla uğraşan birinden davranış dersi almayacağım Altay"

"düzgün konuş Vera" diye uyardı annem.

Şaka falan olmalıydı annem. Şuan tüm konu sadece benim konuşma biçimim olmamalıydı.

"bugün işin var mı Vera?" diye sordu önder konuyu değiştirerek. Başımı iki yana salladım Kutay'ın yanına uğramak dışında işim yoktu. "öyleyse sana vereceğim dosyayı bir yere iletmeni istiyorum"

"bende hayır diyorum"

"izin istemedim" dedi tek kaşını kaldırarak.

"adamların yok mu senin? Birine yaptır işte" dedim tek kaşımı kaldırarak

"ben senin yapmanı istiyorum. Çünkü senin o kumaş parçalarının arasından çıkıp bir işe yaradığını görmek istiyorum"

"senin işe yaramak dediğin şey mafyacılık oynamak önder abi. Ben Altay değilim bana bunları yaptıramazsın" dedim net sesimle.

"neden?" diye sordu masaya doğru eğilerek "eninde sonunda bunları yapmayacak mısın zaten? Neyden kaçıyorsun?"

"hayır" dedim başımı iki yana sallayarak "beni o karanlık dünyanıza çekmenize izin vermeyeceğim"

"öyle mi prenses" diyerek araya girdi Altay "biz çok mu memnunuz bu durumdan. İsteyerek mi yapıyoruz"

Dudağımın kenarı alayla kıvrıldı "çok zevk alıyorsun bu işleri yapmakla Altay. Para, zenginlik bunlar seni kendine çeken kavramlar değil mi? Boşuna bana zorundaydık ayaklarına girme"

Annem öndere döndü elini masanın üzerinde tuttu "Vera daha küçük önder, bundan emin misin?"

Önder yerine Altay cevap verdi "hanım teyze yalnız hatırlatayım benim 15 yaşında elime zorla silah tutturulduğunu biliyorsun sen. Kızın olunca mı acıdın?"