Gizli Saklı (ArEf)

1

"Kanka yeter artık onca dersin arasında bide bununla uğraşmak istemiyorum."

Efe bunları söylese bile onu asla dinlemeyen, görmezden gelen arkadaşıyla bir kez daha göz devirdi.

"Olum sana diyorum ki bi şarkıcıya ihtiyacımız var lütfen daha fazla senin itirazlarını duymayayım ya."

Efe tekrardan ağzını açıcaktı ki Batu ona izin vermedi. Hep böyleydi zaten bu çocuk kendi isteği olana kadar diretir sonrada tatlı tatlı bir şekilde istediğini yaptırırdı. Geniş koridorda ilerlemeye devam eden ikilide Batu susmaya pek gönüllü değildi.

"Hem kulüptekiler gerçekten çok kafa çocuklar iyi anlaşacağına eminim."

Adımlarını Efe'nin önüne doğru attı ve uzun koridora arkasını dönerek geri geri yürümeye başladı.

"Sesinin güzel olduğunu biliyorum. Görkem de aramızdan ayrılmışken senden başkasını nasıl düşünebilirim."

Derince bir nefes aldı Efe ve 10 dakikadır söylediği şeyi bir kere daha söyledi:

"Dans konusunu napıcam Batu herhangi bir geçmişim yok bide bu derslerin arasında dansı düşünmek isteyeceğim son şey."

"Kanka yapacağına eminim hem ben varım sana yardımcı olurum biliyosun."

Geri geri yürüme işine bi son verip tekrardan Efe'nin yanına geldi ve omzuna gülerek hafif bi yumruk attı. Efe'nin ona dayanamayıp kabul edeceğinden emindi. 

"Diyelim ki olmadı o zaman tamam bir şey demeyeceğim ama gerçekten başaracaksın ben eminim."

Efe artık konuşmaktan ve Batunun bitmek bilmeyen konuşmasından çok sıkılmıştı sadece derince oflamakla yetindi bu sefer. Bir yandan içinde tatlı bir istek vardı aslında, Batu ona ilk teklifi yaptığında karnında bir kasılma olmuş, çok kısa bir süre de olsa bu fikri düşünmüştü.

Batu bu sessizliği anında olumlu bi dönüş olarak kabul etmiş çoktan yerinde zıplamaya başlamıştı bile.

"Ecel terleri döktürdün resmen bana kanka ya vallahi sanki bana ünlü şarkıcı neymiş bu arkadaş."

Efe, Batu'nun bu cümleleriyle gözünü kısıp ona bakmaya başladı. Gerçekten kendine asla hayır dedirtmiyordu. 

"Çok şikayet etme istersen vazgeçerim görürsün o zaman."

Batu gözlerini pörtletti ve elini kulağına koyup öpücük sesi çıkarıp sonrasında da duvara elini iki kere çarptırdı. Zaten zor ikna etmişti.

"Aman tamam tamam sustum zaten konuş konuş yoruldum bir daha aynı muhabbetleri hiç çekemem."

Efe arkadaşının bu hareketi ve söylemlerine güldü. Başına şimdiden bela aldığına emindi. Sesinin güzel olduğunu biliyordu. Dansı da çalışmayla yapabileceğine emindi ama içinde beliran bir kaygı vardı. 

Kendi kendine derin bi nefes aldı ve yanındaki arkadaşının gruba hevesli hevesli ses kaydı atmasına güldü. Belki ortamı sever ve bu zorla kabul ettiği şey ona ilaç gibi gelirdi. İçten içe bunun böyle olmasını diledi Efe.

...

Efe streslice bahçede gözlerini gezdirdi ama Batuyu göremedi. Daha fazla ayakta dikilmekten sıkıldı ve yakındaki banka gidip oturdu. Stresliydi ister istemez.

Evet sesi güzeldi ama uzun zamandır bir kalabalığın önünde şarkı söylememişti. Şimdi bide beğenilme arzusuyla başa çıkmaya çalışıyordu. Takıma sonradan dahil olacağı için diğer kişilerin ondan memnun kalmasını hatta giden kişiden daha iyi demelerini istedi içten içe. Ayağının altında ki taşı bir öne bir arkaya hareket ettirmeye başladı.