3 of us

C 1

Part 1 - "ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း" (အပြည့်အစုံ)
လွင်ရယ်၊ ကောင်းရယ်၊ သီဟရယ်... သူတို့သုံးယောက်ဟာ ၂ တန်းအတန်းထဲမှာပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ကြတာပါ။
အဲဒီနေ့က မနက်ခင်းကတည်းက အတန်းသစ်တစ်ခုရဲ့ လေထုက တိတ်ဆိတ်ပြီး နည်းနည်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ။ ကလေးတွေက ကိုယ့်နေရာကိုယ်ရှာနေကြပြီး တချို့ကတော့ မိဘနောက်ကနေ မခွဲချင်သေးတဲ့မျက်နှာလေးတွေနဲ့ပါ။
လွင်ကတော့ အစပိုင်းမှာ တိတ်တိတ်လေးပဲ ထိုင်နေတယ်။ လူတွေကြားထဲဝင်မရသလို ခံစားနေရပြီး ဘယ်သူနဲ့မှ မစကားပြောသေးဘူး။ ကောင်းကလည်း အတန်းထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ အနည်းငယ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ပြီး "ငါဘယ်သူနဲ့ထိုင်ရမလဲ" ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ စိတ်ရှုပ်နေတယ်။ သီဟကတော့ နည်းနည်းပိုအလွတ်သဘောရှိပြီး အနီးအနားကသူတွေကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေးနေတယ်။
တစ်ချိန်မှာတော့ ကောင်းက စာသင်ခုံနားမှာထိုင်နေတဲ့ လွင်နားကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ နှစ်ယောက်လုံး "အို!" လို့တစ်ပြိုင်နက်ထွက်သွားပြီး တစ်ခဏလေးအံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် လွင်က ချက်ချင်းပြုံးလိုက်ပြီး
"အဆင်ပြေလား?" လို့ မေးလိုက်တယ်။
အဲ့ဒီပြုံးလေးကပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက အစပိုင်းအကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်းဖျက်သိမ်းသွားခဲ့တယ်။ ကောင်းလည်း ရှက်ရှက်နဲ့ ပြန်ပြုံးလိုက်ပြီး
"အင်း... ဆောရီးနော်" လို့ပြောလိုက်တယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ သီဟကလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်နေရင်း တဖြည်းဖြည်းနီးလာပြီး
"မင်းတို့နှစ်ယောက် သူငယ်ချင်းဖြစ်နေပြီလား?" လို့ ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ဝင်ပြောလိုက်တယ်။
အဲဒီစကားတစ်ခွန်းကပဲ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ပထမဆုံး "သံယောဇဉ်စတင်ခြင်း" ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
အတန်းထဲမှာတော့ သူတို့ဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာတယ်။ စာသင်ချိန်မှာ အတူတူထိုင်ဖြစ်လာတယ်၊ ခဲတံလေးတွေ၊ စာအုပ်လေးတွေ မျှဝေသုံးကြတယ်။ ဆရာမမေးခွန်းတွေကို မသိတဲ့အချိန်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်ပြီး "မင်းသိလား?" ဆိုတဲ့မျက်နှာလေးတွေနဲ့ တိတ်တိတ်လေးကူညီကြတယ်။
ကလေးဘဝဆိုတော့ သူတို့ရဲ့အချိန်တွေက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်။ အားလပ်ချိန်ဆိုရင် အပြေးပြိုင်ကြတယ်၊ သဲသဲလေးအမြဲရယ်ကြတယ်၊ တစ်ခါတလေတော့ အကြောင်းမရှိဘဲ စနောက်ရင်း ရန်ဖြစ်လိုက်၊ ပြန်ပြီးရယ်လိုက်နဲ့ပဲ။
ဒါပေမယ့် ထူးခြားတာက သူတို့သုံးယောက်ကြားမှာ စိတ်ဆိုးတာက ကြာမနေဘူး။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အားလုံးပျောက်သွားပြီး "ဟေ့ လာကစားမယ်" ဆိုတဲ့စကားနဲ့ ပြန်စတင်နိုင်ကြတယ်။
အဲ့ဒီလိုနဲ့ ၂ တန်းကနေ့ရက်တွေထဲမှာ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ရိုးရှင်းပြီး အဖြူရောင်လိုသန့်ရှင်းတဲ့ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်က တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာလာခဲ့တယ်။

Part 2 - "ကလေးဘဝသံယောဇဉ်အစ"
အချိန်တွေက တဖြည်းဖြည်းလွန်သွားပေမယ့် လွင်၊ ကောင်းနဲ့ သီဟတို့ သုံးယောက်ကတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမြဲတမ်းအတူတူဖြစ်နေကြတယ်။
ကျောင်းလာတဲ့အချိန်ဆိုရင် သူတို့သုံးယောက်ကို အတူတူမြင်ရတာက သာမန်လိုဖြစ်နေခဲ့တယ်။ တစ်ယောက်မလာတဲ့နေ့ဆိုရင် ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်က "ဒီနေ့သူဘာဖြစ်လို့မလာတာလဲ" ဆိုပြီး စိတ်ပူနေကြတယ်။
လွင်ကတော့ အဖော်မရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ တိတ်တိတ်လေးဖြစ်ပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ဆိုရင်တော့ အရမ်းပြုံးတတ်လာတယ်။ ကောင်းကတော့ စနောက်တတ်ပြီး အမြဲတမ်း ရယ်အောင်လုပ်တတ်တဲ့သူဖြစ်လာတယ်။ သီဟကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အမြဲညှိပေးတတ်တဲ့ "တိတ်တိတ်လေးကာကွယ်သူ" လိုဖြစ်နေတယ်။
တစ်ခါတလေတော့ သူတို့ကစားနေတဲ့အချိန်မှာ ကလေးသဘောနဲ့ ငြင်းခုံမှုလေးတွေဖြစ်တတ်တယ်။
"မင်းမဟုတ်ဘူး ငါနိုင်တာ!"
"မဟုတ်ဘူး ငါပဲ!"
ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီငြင်းခုံမှုတွေက မိနစ်ပိုင်းလောက်ပဲကြာတယ်။ ခဏနဲ့ပဲ အကုန်ရယ်သွားပြီး
"အိုကေ လာပြန်ကစားမယ်" ဆိုတာနဲ့ အဆုံးသတ်သွားတယ်။
Vote♡♡♡