Mükemmel büyüklükte bir odada dikdörtgen ahşap bir masanın arkasında oturuyorum. Duvardaki yuvarlak şekilli saate bakıyorum, her saniye tıklıyor, her zamanki gibi sıkıcı.
Karşı tarafımda yıpranmış şirket üniformalı bir kadın var. Başını aşağıda tutuyor, öfkeyle sağ elinde bir şey tutuyor. Zihinsel olarak dengesiz biri için normal bir davranış, ama o şey...benim isim levham.
"Dr.Nava Chokejirasap, MD, PhD"
Çelik, sipariş üzerine yapılan isim plakası en çok küçük bir çizik bile olmasını sevmediğim isim plakası...ama herhangi bir izin almadan dokunmaya nasıl cüret eder? Böyle bir edepsizlik.
Ama aldırış etme; o şu anda benim hastam. Sesi boğazında titriyor ve evet...Bundan sonra ne yapacağını biliyorum.
İki dakika içinde...üçüncü kez ağlayacak.
Beş dakika içinde...bir kağıt mendili kavrayacak.
Ve sonunda..."Bunu neden yaptığını anlamıyorum?" diyecek.
Şey,bir şey söylemek üzere,bakalım sadece o sıkıcı cümleyi söyle.
"Hiç anlamıyorum doktor...Elimden gelenin en iyisini yaptım ve elimden gelenin en iyisini yaptım..."
"Ama yine de beni terk etti.Sanki beni hiç sevmemiş gibi.Orospu çocuğu!"
Daha önce yüzlerce kez duyduğum çok sıkıcı bir senaryo.Oyuncular değişmiş olsa da senaryo hala aynı.
Hafifçe başımı salladım ve dinliyormuşum gibi görünmemi sağlamak için vücudumu öne doğru eğdim...bu sadece açı değil ama yüz ifadeni de kaçırma.Ona otomatik olarak bir kağıt mendil kutusu gönderdim.Ben böyle bir robotum,özellikle bu tür şeylerle başa çıkmak için programlanmış.
"Bu hiç de senin hatan değil...bazen aşk, en çok asil olanı incitmeyi seçer"
Ellerini ağzının üzerine koydu; gözyaşları kontrolsüz bir şekilde aktı. Bu odadaki tek ses olduğu için sızlanması daha da yükseldi, ama kafam boş.Sempatim ya da acımam bile yok. Kimsenin hayatına yardım ettiğimi bile hissetmiyorum.
Sadece duymak istediğini konuşuyorum. Umursadığımdan değil; sadece işe yarıyor.
Ben onun görmek istediğini yansıtan bir aynayım iyi bir insan,doğru bir insan. Arka tarafta kalıyorum,daha iyi hissedebilmesi için rant yapmasına izin veriyorum ve karşılığında "para" alıyorum. Herkesin bildiği gibi, para tanrıdır; para her şeyi satın alabilir, bu yüzden yaptığım şey sadece para için.
Birçok insan aptalca konularda kalplerini iyileştirmek için bana geliyor...Hmm, aşkım? Onlar sadece bir üreme mekanizması için kaybedenler.
"Güven bana,zaman her şeyi iyileştirir" Konuşmayı kestim çünkü ses tonu çok sinir bozucu.
"MDB veya depresyon geçirmeye başlıyorsunuz.Yeniden kontrol için her hafta buraya gelmeni öneririm"
İyi bir doktor rolünü canlandırıyorum, teşhis senaryosunu sonuna kadar yüzlerce kez söylediğim gibi söylüyorum.
"Bugün size açıkladığım gibi üç ilaç vereceğim.İlaçlarınızı üçüncü kattan alın ve kontrol için önümüzdeki hafta geri döneceğiz.Sana yardım etmeye ve cesaretlendirmeye hazırım"
"Çok teşekkür ederim,Doktor"
Yavaş yavaş biraz sızlanarak kalkıyor ama durumu çok daha iyi görünüyor. Kapı kapandığında,buzla eritilmiş, yumuşak kahveyi yudumlamadan önce bir süre sessizliği duymak için oturuyorum.
