Giriş

120 10 19
                                        

       Selam ballarımmm nasılsınız

uzun bir aradan sonra Meira’nız geri döndü

Öncelikle kitapta çok mantık aramayın çıtır çerezlik
bir dark romance olacak (Nasıl diye sormayın)

Şimdiden uyarayım bu kitap zorla alıkoyma, takıntılılık vs
herşey olacak.

Bu kitapta güzelleme yoktur sadece kurgu!!!!!

Tiktok hesabım: me1irass

Hepinize keyifli okumalar dilerim okuyan gözlerinize sağlık

“Bu kitap bir aşk romanı değil; takıntılı bir insanın
sınırlarının olmadığını anlatan bir trajedi.”

_____________________________________

Takıntılı olmayı bize hep güzellediler; gizliden gizliye çiçek göndermeler, takip etmeler, filmlerde olan resimlerle dolu odalar. Farkında olmadan bize bunları hep iyi bir şeymiş gibi gösterdiler.

Peki gerçekten birinin size takıntılı olması güzel miydi?

Şu an bileklerimi arkamdaki paslı demire sabitleyen o ağır zincirler, bu hikâyenin

"güzel" olan her yanını bileklerimi kızartarak tahriş ediyordu.

Ağzımdaki o kalın kumaş parçası nefesimi kesiyor, hıçkırıklarımı boğazıma hapsediyor. Konuşamıyorum.

Sadece genzimden gelen o boğuk, çaresiz inlemeler bodrumun rutubetli sessizliğinde yankılanıyor.

Üzerimdeki toz pembe elbiseye bakıyorum; sahnede ışıklar altında devleştiğim o parıltılı kumaş, şimdi çamur, toz ve gözyaşlarıyla ağırlaşmış bir utanç lekesi gibi üzerime yapışmış.

Gözlerim ağlamaktan öyle bir kan çanağına dönmüş ki, artık bulanık şekilde görüyordum.

"Mahvoldum..." diyorum kendi içimde, sesim ruhumun derinliklerinde feryat ediyor.

"Hayallerimin peşinden koşarken, bir çıkmaz sokağın en karanlık kuyusuna düşeceğimi nereden bilebilirdim? Milyonlara ulaştırdığım sesim, şimdi sadece bu beton duvarlara çarpıp sönüyor. Çıkamıyorum... Kendi sesimin esiri oldum."
Merdivenlerden gelen o tok, ağır ayak sesleri kalbimin ritmini altüst ediyor.

Zincirleri delicesine çekiştiriyorum, metalin o keskin sesi ağzımdaki bandın arkasındaki boğuk feryatlarıma karışıyordu.

Kapı büyük bir gıcırtı ile açıldı. Gelen kurtarıcım değil, beni buraya hapseden celladım Barlas’dı.

Karanlığın içinden bir gölge gibi süzülüp önümde diz çöktü Parmakları, ağzımdaki bağı çözmek yerine çenemi kavradı, beni ona bakmaya mahkûm ediyordu.
Uzun parmaklarıyla ensemdeki düğümü ağır ağır çözüyordu Kumaş

dudaklarımdan sıyrıldığı an, hıçkırıklarım odaya bir çığlık gibi yayılıyordu.

"Barlas... Yalvarırım..." sesim titriyordu.

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: May 18 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

Kanlı Melodi | Stalker Stories to obsess over. Discover now