The Mental Asylum

Chapter 1: The Sacrifice

Chapter 1:
The Sacrifice

TRIGGER WARNING!

All information, characters, lores, objects, certain places, names are fictional.

‎The following chapters contain graphic scenes and mature content. If this is triggering you, please likely click off. Please proceed with caution.

Vermillion's POV:

"No! I'm not going to let you apply to that fucking hell hole!" Agad na sigaw ni kuya bago pa man ako makatapos sa poagsasalita. "Pero kuya.." Pagsusumamo ko rito. "Vermillion! There are so many other jobs you're capable of taking!"

"You can start your own business, publish novels, pursue your degree in criminology, pero 'wag ka naman sana pumasok sa kweba ng mga demonyo!" Sagot nito, bahagya akong napababa ng tingin at saka lumingon muli sa kalayuan. "Klenn needs immediate care, kuya." Sagot ko. Nakita ko ang unti unti nitong pananahimik.

"His condition is not a simple one, it's glioblastoma for God's sake! Kahit anong minuto ngayon, pwede siyang kitilan ng buhay!" I cried out. "Dad wants us to use his inheritance to invest in more companies for our future! We can't use it!"

Unti unti nang tumulo ang mga luha ko. "So please, sana maintindihan mo na ginagawa ko ito for Klenn's sake.." Pagpapatuloy ko. Kuya slowly engulfed me into a hug and let me cry on to his arms.

"I..just don't want you risking your life.." He said worringly. Kalaunan ay bumitaw ako sa yakap at pinunasan ang mga luha sa mukha. "I've been there before. Alam ko na kung paano ako mabubuhay roon. I can handle myself kuya." I reassured. Tumango ito. "Be careful, all I have left is you and Klenn.." Sambit nito, he tucked my hair behind my ears.

"I'll go prepare my documents now." Sagot ko bago lumakad papalayo papunta sa kwarto.

Nang maisara ko na ang pinto ay dumiretso ako sa mesa at inayos ang mga papeles na dadalhin ko sa interview bukas.

Kinabukasan ay maaga akong nagising at nag ayos bago pumunta sa Bethlem Yarotskiva Medical Center kung saan ako mag aapply.

I sighed heavily, before making my way inside the halls. Dumiretso ako sa medical ward at tumambad sa akin ang mga medical staff na nagsusuot na ng PPE.

"Good morning. I just wanted to ask if Dra. Batorialli is available today for an interview?" Magalang kong tanong sa mga ito, isang singkit, maputi at matangkad na lalaki ang sumagot. "Yes, room 7. Make sure to knock before you enter." Tumango ako at ngumiti. "Thank you."

Nagsimula ako sa paghahanap sa room 7, nang mahanap ko ito ay akma na sana akong kakatok nang bigla itong bumukas.

Isang babaeng naka med coat, salamin, naka proper bun, and med coat na sa mga mid forties ang nagbukas ng pinto.

Si Dra. Batorialli.

"Good morning, you must be the new applicant." Pambungad nito, tumango ako nang walang pag aalinlangan. Lumakad siya papunta sa mesa at umupo. "Please be seated."

I sat on the bench infront of the table. "May I have your resume?" Sambit nito, binigay ko ang folder na hawak at binasa niya ito saglit. A flicker of an unknown feeling flashed in her eyes before closing the folder. "So, Ms. Zyribbia, I would like to ask what experiences do you have of security management?"