Under The Moonlight || HyunLix,,

İhtiyaç Evliliği.

'Felix.

Gözlerimi sıkıp yaslandığım ağaca biraz daha sokuldum. Yaşlı gözlerimi açarak Ay'a baktım tekrardan. Sağ gözümden firar eden yaşı, sağ elini kaldırarak sildim.

"Ay... Bir mucize yap... Bir mucize yap ki durumumuz iyiye gitsin. Böylece ailem stres yapmaz, beni sever..."

Titreyerek dilediğim dileğimle ellerimi birleştirip kucağıma koydum. Eğer durumumuz iyileşirse ben de özendiğim aile ilişkisini yaşayabilecektim ki.

Benden 23 yaş küçük bir erkek kardeşim vardı. Aris. O benim her şeyimdi. Henüz 9 aylık olan minik alfa kardeşimin kalp yetmezliği vardı. Uygun donör de bulunamamıştı. Bulunsa bile yaşının küçüklüğü sebebiyle ameliyat olamazdı. Tek ümidimiz 4 yaşına kadar idare edebilmesiydi.

O benim her şeyimdi. Onu kaybedemezdim.

Tekrar başımı kaldırdığımda parlak Ay'ın ışığını görememiştim. Tanımadığım bir adam tepemde dikilmiş düz bakıyordu. Teni bembeyazdı, saçlarıysa simsiyah. Benim biraz bronzlaşmış tenim ve sarı saçlarıma kıyasla daha özenliydi. Üstümdeki kolu yırtık kazak ve eskimiş pantolonla tam bir ucubeye benziyordum.

O ise kumaş parlak bir pantolon üstüne siyah süveter, beyaz bir gömlek, siyah kravat, siyah ceket ve üstüne attığı siyah uzun kabanla zengin kesimden olduğunu belli ediyordu.

"Feromonlarını bu kadar yayacak kadar üzgün olma sebebin nedir omega?"

Kaşlarımı çattım. Ona neydi ki? Bu ormanın bu köşesini bana özel sanıyordum ki bilen başkaları da varmış. Özellikle de bir alfa. Şuan köşeye çekip becerse kimse duymazdı ancak alfa olsam ben bile beni becermezdim.

"Sizi ilgilendirmez bayım."

Burnumu çekip ayaklandığımda boy farkımız hâlen kendini koruyordu.

"Krallığınız sizi bu kadar cahil bırakıyor mu gerçekten? Öteki krallıkların varislerini tanımayacak kadar."

Duyduklarımla yutkundum. Varis derken? Ne krallığı ne varisiydi? Umuyordum ki Dünya'nın öteki tarafından bir krallığın varisidir.

"Astheria Varisi, Hwang Hyunjin."

Gözlerim büyürken yutkundum ve saygıyla eğildim. Ancak omzumdan tutup geri kaldırdı. Yüzyıllardır savaştığımız krallığın varisi önümdeydi.

"Duyduğuma göre ailenin durumu çok kötüymüş omega."

"Haddinizi aşan şeylere karışmayın bayım."

Titrek bir nefes verdim. Karnımın açlığını hissedince guruldamadan buradan gitmem gerektiğini anlamıştım. Gidecekken kolumdan tutmasıyla gidemedim. Ona döndüğümde değneğini iki eliyle tuttu.

"3 yıl boyunca bana eş ol, tüm borçları kapatayım."

3 yıl eşlik mi? Peki neden ben? Bu kadar özenli birisi bu denli çirkin birisini neden eş istemişti ki?

"Peki ya neden ben bayım? Diğer omegalardan tek eksiklerim çirkin ve yoksul olmam. Kafanızı çevirdiğinizde özenilerek yaratılmış onca omega bulursunuz..."

"Siz Tanrının yarattığı bir şeyi kötülüyor musunuz?"

"H-Hayır bayım öyle dem-."

"Duyduklarında inanamıyorum. Acil bir iş benimkisi. Kabul etmiyorsan pekâlâ. Borçları kapatacak başka şeyler bulabilirsin dilerim ki omega."

İç çektim. İleride güzel bir ailem olması için... Sadece 3 yıllığına... Zaten 3 yılda anca biterdi o borçlar. İç çekerek başımı salladım.