Derya

Giriş.

Mənim adım Derya 17 yaşındayam.
17 ilimin bir heç olduğunu daha bir neçə saat əvvəl öyrəndim.
İndi ise Türkiyeye uçuram öz biolojik ailemlə berabər.

Nəmi oldu her zamanki kimi atamgilin otağında  Yataqda uzanmışdım, yorğan başıma çəkilib kitab oxuyurdum.
Birdən atamın qışqırdığını və məni çağırdığını eşitdim. Yataqdan qalxdım, ah çəkib gileyləndim, çünki mənə kitab oxumağa belə icazə vermirdilər.
Qonaq otağına girəndə orada başqa bir qadın və bir bəy də var idi.
Yanlarında yaraşıqlı, uzun boylu, orta dərəcədə bədən quruluşlu bir kişi də var idi.

Elə bildim ki, məni evlilik üçün görməyə gəliblər.
Onlarla salamlaşmadan, ata məni çağırırdın dedim?.

Atam ise he derya gel otur bir şey danışacağığ.

Hemen ortaya atıldım.
Eğer elçi gelmisinizse gedin men evlenmey istemirem men. Hele çox kiçiyem dedim.

Anam bir terefde ağlayirdı.
Anama baxıb niye ağlirsan mama nolubki dedim.
Anam danışmadan qadın danıştı birincisi o senin annen değil senin öz biolojik annen ve baban biziz ikincisiyse bu yaşta görücümü dedi şaşkınlıkla.

Yeri gede yox anamış zarafat  elemeye adam tapmaduz dedim.

Onlar isə ciddi-ciddi mene baxırdılar.
Bu sefer o qadının yanındakı adam danışdı kızım yalan söylemiyoruz şaka yapıcak haldede değiliz sadece baban ve anen bize ulaştılar ve kızınız bizde istiyorsanız bu kadar para getirin kızınızıda götürün diye arayıp söylediler.

Donup kalmıştım.

Mezelenirsüz mənlə həyqi zarafat edirsinizsə heç gülmeli deyil.

Bu sefer on yeddi ildi atam bildiyim Akşin danıștı daha doğrusu dana kimi böyürdü.

-Ne zarafat edəcüy sənə cəhənnəm ol getdə canımız dincəlsin sənən onsuz bir ișə yaramırsan ancağ kitap oxu ye iç sıç yat.

Atamın dediyləriylə çox pis oldum bilojik ailemin yanındaki uzun boy oğlan atamın üstünə gedib gebertirim seni ulan düzgün konuş kardeşimle puşt dedi.

Babası oğlanı zorla tutub dur oğlum yapma değmez kardeşini alıp gidelim.

Mən  isə mamama ümüdlə baxıb mama ata nə deyir belə səndə ata kimi düşünürsən 

Anam ise mənə baxıb yox qızım mən səni çox istəyirəm ama get qızım get xoşbəxt ol istədiyin hər şeyi ailən alacak yediyin önündə yemediyin arxanda olacağ oxu sənətin olsun qızım get qurban olum senə mən sənə zəng edib əlaqə saxlayacam həm həmișə Türkiyəyə getmeyi arzulayırdın get gözəl qızım.

Anama baxıb sənün üçün gedəcəm mama deyip biolojik ailemle evden çıktık tam maşınlara minirdiyki bacım ve qardaşım geldi onlar məndən böyük idilər qardașımla aram limoniydi ama bacimla aramdan su keçməzdi.

Qardaşımla əl görüşüb bacımla qucağlaştım anamda gelib qucağlayıp öptü məni yolun açığ bəxtin gözəl olsun balaca qızım dedi.

Atam isə evden çöle çıxmamışdı heç.

Yaşadığım eve son kes baxdım.
Evdən heçnə götürməmiştim biolojik atam buna icazə vermedi dedi ki her şeyin yenisini alıcakmış.

Maşın gedərkən son dəfə geridə qalan ailəmə böyüdüyüm evə, küçəyə və məhv olan on yeddi ilimə baxıp ağladım.
Canım çox piss yanırdı.
İndidən onlar üçün darıxmışdım.
Kəşkə dedim yorğanın altında gizlənib kitap oxuyuncan anamın dizinde yatsaydım anamı öpüb qucağlasaydım bacımla gəzib tozsaydım.

Dayana bilmirdim boğulurdum panik atağım tutacağdı biolojik annem sevim bana bakıp iyimisin kızım dedi.

Mən isə çətinliklə nəfəs alıb su dedim sadəcə.

Qadın yəni biolojk anam sevim suyu içməyimə kömək etdi iyimisin şimdi.

Başımı saladım sadecə.

Danıșmağ istəmirdim ürəyim orda qalmıștı anamda və bacımda.

****
Təyyarənin pəncərəsindən aşağıya baxırdım. Bakının işıqları getdikcə kiçilir, sanki mənim 17 ilim də o işıqlarla birgə sönüb gedirdi. Boğazım elə düyünlənmişdi ki, udquna bilmirdim.
​Bioloji anam Sevim xanım əlimi ehtiyatla tutdu.
​Sevim- canım kızım, bak çok zor biliyorum ama İstanbul'a gidince her şey değişecek. Orada senin için hazırladığımız oda, bekleyen bir hayat var. Lütfen kendini bu kadar üzme rengin bembeyaz oldu.
​Mən isə titrəyən səsimlə ancaq bunu deyə bildim
Derya-mən... mən sadəcə evimi istəyirəm. O evdə mənə yer olmasa da, mən ora öyrəşmişdim. İndi mən nə edəcəm Türkiyədə.

Heç kimi tanımıram, dilinizi bilirəm ama nə olsun.

​Ön oturacaqdan o uzunboylu oğlan — yəni qardaşım Kaan — mənə tərəf döndü. Gözlərində həm acı, həm də böyük bir qəzəb vardı, amma mənə baxanda baxışları yumşaldı.
​Kaan- Derya, bana bak abiciğim. O herif sana işe yaramazsın dedi ya, yemin ederim seni baş tacı edeceğiz. Kimse sana sesini bile yükseltemeyecek artık. Sen bizim canımızsın, bunca yılın acısını çıkaracağız.

​Derya- Axtarmadınız məni? Necə oldu ki, mən o evə düşdüm? Mamam yəni o qadın məni sənətin olsun deyə göndərdi, bəs atam?

O necə qıydı mənə?

Pullar üçün? Mənim qiymətim o qədər idi?"
​Göz yaşlarım artıq durmurdu, hıçqırıqlarımı saxlaya bilmirdim. Bioloji atam — adı Cihan imiş — dərindən ah çəkib Sevim xanıma baxdı.
​Cihan- Kızım, gerçekleri öğrendiğinde o insanlara aile demeyeceksin bile. Onlar seni bizden kopardı ama geçti, bitti. Artık ait olduğun yerdesin.
​Təyyarə təkərlərini yerə vuranda ürəyim ağzıma gəldi.

Gəldik dedim öz-özümə.
Artıq başqa ölkə, başqa ailə və yeni bir həyat başlayırdı amma içimdəki o qız hələ də yorğanın altında kitab oxuyub anasının gəlib onu öpməsini gözləyirdi.

​Stüardessa  nəsə deyirdi, amma mən ancaq öz-özümə pıçıldayırdım

-Allahım, sən mənə kömək ol, mən burda  nəyləyəcəm?" Necə dözəcəm .