Gölgenin Zehri

Shade ve Viper

Bol bol yorum yapmayı ve oy kullanmayı unutmayın ikinci bölüm sizin isteğinize göre gelecek. Keyifli okumalar...

~☆~

Kurul toplantısına geldiğimde babam da oradaydı ve herşeyi dinliyordu. Salih Üstün ise tek kelime etmeden dosyaları gözden geçiriyordu. Sessizlik üzerimde ağır bir baskı yapıyordu.

"Shade," dedi Salih Üstün, sesi net ama bir o kadar da sorgulayıcıydı. " Altan Barlas görevi senin ilk sınavın olacak. Başarabilecek misin?"

Başımı salladım. " Evet."

Derin bir nefes aldım. Omuzlarımdaki gerginlik bir nebze olsun azalmıştı.

~☆~

Toplantı bittiğinde vakit kaybetmeden kapıdan çıktım daha fazla burada durmak istemiyordum.

Önümde beliren koca cüsse ile durmak zorunda kaldım. Cüssenin sahibi Karan Akay' dı . Adını birkaç kez babamın ağzından duymuştum. Hakkında çok şey bilmiyordum ama onunda kendini kurula kanıtlamaya çalıştığını biliyordum. Derin bir nefes verip konuşmaya başladı.

"Önüne bak Gölgecik", dedi alayla

"Gölgecik!?" Sinirle ela gözlerine baktım.Gerginliğim zaten hat safhadaydı.

"Sende önüne baksan iyi edersin Viper." Dedim ve ona cevap hakkı tanımadan yanından geçip gittim...

Sonunda eve geldiğimde kimseyle iletişime geçmeden doğruca duşa girdim. Üzerimdeki günün ağırlığını suya bırakıp kendimi yatağın içine attım. Tam gözlerimi kapatmıştım ki telefonuma bir mesaj düştü; mesaj kuruldan gelmişti.

İlk görevim için gerekli bilgileri göndermişlerdi.

Görevim yarın gece 00.00' da Valeria gece kulübünde başlayacaktı.

Ekranı kapatmadan önce dosyaya göz gezdirdim.

Altan Barlas... Şehrin en büyük eğlence mekanlarının yanı sıra illegal araba yarışı zincirin de başındaydı. Her hafta hem kendi mekanlarında hem de yarışlarda görünür, adını bilmeyen kalmazdı. Hakkında diğer bilgilere hızlıca göz attım. Elinden Krug'un bilgilerini almalıyım.

İsim-Soyisim: Altan Barlas
Yaş:28
Doğum Tarihi: 12.03.1998
Kurul : Krug ( Kypr)

Telefonu komidinin üzerine bıraktım ve uykunun beni esir almasına izin verdim.

~☆~

Ben Eflal Soylu namıdiğer Shade...

25 yaşıma kadar işlerin başına geçebilmem için yetiştirildim. Artık zamanı gelmişti. Kurula kendimi kanıtlamalı, işlerin başına geçmeliydim.

Uyandığımda saat 08.00'di. Palazzo beyaz bir pantolon ve açık mavi gömlek giyip abartı olmayan bir makyaj yapıp odadan ayrıldım.
Yemek salonuna indiğimde herkes masadaydı. Dedem, babamın eşi Nur ve babam...
Başlamak için beni bekliyorlardı.

Dedemin sağına oturduğumda yemek sessizce başladı. İlk konuşan babam oldu sesi her zamanki gibi soğuktu.
"Görevini duydum" dedi "Başarabilecek misin?"

Bakışlarımı tabağımdan kaldırmadan cevap verdim.

"Evet başaracağım."

Yemeğimi hızlıca yiyip çantamı alarak evden çıktım. Direksiyonun başına geçip arabayı çalıştırdığımda içim de garip bir sakinlik vardı.

Saat daha erkendi ama gece uzun olacaktı.

Şehir merkezine girmeden önce yönümü bana ait olan araba galerisine çevirdim. Bu gece yolda takip edilmek ya da tanınmak istemiyordum.