1.BÖLÜM| HER ŞEYİN BAŞLANGICI

696 66 81
                                        


Bu kitap yetişkinler içindir.
+18 cinsellik ve şiddet içerir.
Gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür!

Lütfen oy verip satır aralarına yorum yapmayı unutmayınnn fikirleriniz benim için önemliii

....

Kader gerçekten var mıydı? Yoksa insanların kendini avutması için bir yem miydi? Ya da çoktan yazılanı mı yaşıyorduk.

Kış bitmiş, ilkbahara adım atmıştık.
Hava hâlâ serindi ama mont giyecek kadar değil. Siyah sweatimi, siyah eşofmanımı giyip deri ceketimi aldım. Hazırdım.

Saat iki de antrenmanım vardı. Yirmi dakikam kalmıştı ama motorla gideceğim için sorun etmedim.

En fazla on dakikada orada olurdum.

Odamdan çıkıp salona doğru seslendim.

"Çıkıyorum ben, haberiniz olsun."
Ahu ses vererek onayladı. Diğer ikisinin başlarıyla karşılık verdiğini gördüm. Bu bana yeterdi.

Evde dört kişi yaşıyorduk. Kız kardeşim Ahu ve üniversiteden sonra yanıma yerleşen Leyla, Ayşe ve Beril. Zamanla bu düzen oturmuştu. Dört kadın, aynı ev, aynı yorgunluklar.

Şu an kickboks antrenmanına yetişmeye çalışıyordum. Kickboks salonunda sadece antrenman yapmazdım, eğitmendim de.

Ringde güçlü durmayı öğretir, darbeyi nasıl karşılayacaklarını gösterirdim. Ayrıca
görsel sanatlar mezunuydum; boyayı tuvale değil, insan tenine işlerdim.

Babam öldükten sonra hayat, beni olması gerekenden çok daha erken büyütmüştü.
Dışarıdan bakıldığında güçlü, soğuk ve mesafeli görünürdüm. Kimse içimde taşıdığım fırtınayı bilmezdi. Ben de kimseye bir şey anlatmazdım zaten...

Hayatım bunlardan ibaretti boş durmaktan nefret ederdim.

Ayakkabılarımı giyerken kapı önünden gelen sesler dikkatimi çekti. İki kişi karşı daireye koltuk taşıyordu.

Bizim karşı daire uzun süredir boştu.
Sanırım artık değildi.

Asansörü beklemedim. İkinci kattaydık, merdivenlerden indim. Hava ne kapalıydı ne açık; sadece hafifçe üşütüyordu.

Kaskımı takıp motoru çalıştırdım. Motorun titreşimi dizlerime kadar yayılırken gözüm karşıya kaydı.

Bir grup ayakta bekliyordu.
Biri sigara içiyor, dumanı ağır ağır havaya savuruyordu.
İkisi kendi arasında bir şeylere gülerek konuşuyordu.

Diğeri ise... Hiç dinliyor gibi değildi. Bomboş bir noktaya bakıyordu sanki. Bir şey düşünüyor gibiydi.

Tam ona bakarken başını kaldırdı.
Kaskın camının ardından birkaç saniye göz göze geldik.

Uzun,heybetli bir vücuda sahipti. Spor yaptığı her halinden belli oluyordu. Ve yakışıklıydı. Burnundaki piercing ışık vurdukça parlıyordu. Küçük burnuna çok yakışmış diye geçirdim içimden. Gözlerine baktım sonra, bakışları soğuktu. Fazla sakindi.Daha önce görmemiştim.
Oysa apartmandaki herkese gözüm hemen hemen aşinaydı.

Demek ki karşıya yeni taşınanlardandı.
Daha fazla oyalanmak istemedim. Gaza bastım. Motorun sesi düşüncelerimi bastırdı ve oradan uzaklaştım.

Aynadan son bir kez baktığımda...
Hâlâ bana bakıyordu.
...

Bugün salon sakindi.
Yeni başlayan birkaç kişi vardı. Onlara temel teknik hareketleri gösteriyor, vücut pozisyonlarını düzeltiyor, nefes kontrolünden bahsediyordum.

ARZENDonde viven las historias. Descúbrelo ahora