my diary

diana da var

Hep kaçan birisi olduğumu söylesem benden korkar mısınız? Korkmayın ama lütfen çünkü ben bazen kemdimden bile kaçıyorum. Arkadaşlarım tarafından ne kadar sevilsem bile ne kadar overshare bi insan olsam bile onlara tam olarak ne hissettiğimi anlatamıyorum çünkü kendime bile açıklarken a kendi gölüme gözyaşlarımı akıtıyorum.

Duygusal veya ağlak veya sulugöz diyebilirsiniz yada başka birşey. Yada, ne yaşamışsın ki ?  Biliyorum  benden daha çok sey yaşamış nefes alamayacak hale gelmiş bir sürü kişi var, hepsine sarılmak istiyorum, mutlu olsunlar istiyorum. Ama bıçak birisin koluna bir santim saplansa diğerine iki santim ikisinin de canı yanmaz mı?  İki santim olan öncelikli olsa bile bir santim saplananın üzüntüleri  eş mi? Ya da koluna değil bacağına saplansa , farklı yaraları olsa acıyamaz mı? Bir başkasının her ikisinden de olsa ilk hangisini hissettiğine göre mi yapılır yoksa aciliyatı olana mı?

Acil olana yapılır ama belki diğeri daha cok acıyordur. Acılar belirli kategorilere konulmamalıdır,peki hayatta olmamız için gerçekten gerekiyorsa?

Hislerimiz bizi hasta eder veya iyileştirir.

Düşüncelerimiz ya bizi olgunlaştırır yada aksine çocuklastırır.

Söylesenize başka hangi şecenekler var?

Bilmediğimiz onca düşünce , kim bilir kaçımızım kalbinde çığlıklarla titreşiyorlar. Kim bilir bilmediğimiz kaç duygu düşüncelerimiz altında kırılıyorlar.

Söylesenize böyle hissetmek için illaki büyük bir şey mi yaşamak gerekir?
Ufak şeylerin birikimi de insanı boğamaz mı?

Bu hikaye sizin için
Damlaya damlaya oluşturduğunuz o gölde, kendinize bir fener oluşturma ve limana şağ salim ulaşmanızı şağlamak için.

İyi seyirler dilerim çünkü hangi bölümde kendinizi göreceğinizi bilemezsiniz.

Dileğim, görmemeniz..

Ama olur da görürseniz,
          Bilin ki bu hikayede yalnız                                    💖           ..değisiniz, diana da var. 💖