Together, just the better part

1

" Denk aan je zelf, alle keuzes zijn goed "

Picture: Bankzitters
Veel leesplezier ☺️
<------------------------

Yara
Vandaag vliegen we vanaf Monaco naar Nederland voor de GP van Zandvoort! We hebben dit jaar al een paar mooie landen bezocht maar terug keren naar ons vast kikkerlandje doet onze hele familie goed. Samen met Max, Kelly, Penelope, Lilly, Raymond en papa vliegen we in het prive vliegtuig naar Schiphol. Volgend weekend treden de Bankzitters op in de Ziggo Dome. Hier ga ik samen heen met Lis en Noa, nu ik toch in Nederland ben kon ik dat mooi mee pakken. We blijven namelijk na deze GP 2 weken in Nederland. Ik zit er zelf over na te denken om permanent in Nederland te blijven, bij mijn moeder. Ik zie mijn vriendinnen te weinig en de internationale school bevalt me echt niet. En het reizen ben ik ook kotsbeu na 5 jaar. Het zal pittig worden, mocht ik deze beslissing nemen want dat betekent dat ik mijn lieve nichtjes, m'n vader, Max en Kelly meer moet missen. Maar er bestaat tegenwoordig facetime en in de vakanties zoeken we elkaar op. " Pap, ik denk dat ik na deze race een tijdje in Nederland wil blijven " vertel ik mijn vader als we in de lucht zitten. Mijn vader zucht " ik had al zoiets verwacht en begrijp je volkomen. Je wordt nu volwassen, het is tijd om je studie af te ronden, te feesten met je vrienden en vriendinnen en noem maar op. " Ik knik maar blijf toch stil, vind het echt moeilijk om een keuze te maken. Maar ik wordt dit jaar tenslotte ookal 26, dus wordt het ook tijd om mijn vleugels uit te slaan. " Ja het wordt een moeilijke beslissing " mompel ik en staar naar buiten. De rest van de vliegreis wordt er niet meer overgesproken. Als we op Nederlandse bodem landen, staat mam ons ook op te wachten. " Mama! " roep ik enthousiast en ren op haar af. " Dag lieverd, ik heb je gemist " antwoord ze als ik haar een knuffel geef. We kletsen een hoop af als we onderweg zijn naar het ouderlijk huis. Papa, Max en Raymond zijn rechtstreeks naar het circuit gegaan en wij dus naar het ouderlijk huis. Het voelt als thuis komen als ik de voordeur open. Het ruikt vertrouwd, ik ben volgens mij in de 5 jaar misschien 3x thuis geweest. Als Kelly de meiden op bed legt en even haar eigen ding doet knoop ik een gesprek aan met m'n moeder. " Mam, ik weet niet of ik na dit weekend het nog weer zie zitten om achter Max aan te vliegen " begin ik en ze schrikt. " Ik ben het reizen zo kotsbeu, ik mis mijn vriendinnen enorm, ik heb een hekel aan die internationale school en ik mis gewoon het gevoel van een veilige basis thuis. Ik wordt tenslotte 26 dit jaar " ratel ik en mijn moeder knikt. " Doordat je natuurlijk 26 wordt, is het volkomen je eigen beslissing. Tuurlijk vind ik het erg fijn als je bij me blijft wonen " antwoord ze. " Ik vind het alleen zo moeilijk tegenover Max en de rest. Het gemis naar hun wordt natuurlijk groot maar dat heb ik andersom ook naar jou " vertel ik haar, " ja dat snap ik maar Max en de rest zullen ook begrijpen dat het nu jou tijd is om nog verder te ontwikkelen. Je staat in de bloei van je leven " zegt ze en dit keer knik ik. " Ik weet alleen niet hoe ik het Max, Kelly en de meiden moet vertellen. Papa heb ik al deels voorbereid in het vliegtuig " zeg ik, " hoe reageerde papa? " vraagt ze. " Ja die zei bijna hetzelfde als jou en daarna bleef het de hele vliegreis verder stil " vertel ik. Ons gesprek stopt abrupt als Kelly komt binnen lopen, niet omdat het een geheim is maar ik het liever vertel waar Max ook bij is. Als Kelly met mijn moeder in gesprek raakt, pak ik mijn spullen om ze uit te pakken op mijn kamer. Nadat ik dat heb gedaan plof ik op bed en scroll ik doelloos door mijn telefoon. Ik kom veel dingen tegen over het Bankzitters concert omdat er gisteren al 1 show is geweest. Snel scrol ik door, ik wil absoluut geen spoilers. Ik zucht en leg mijn telefoon weg. Ik staar wat na het plafond. " Yara! Kom je eten " hoor ik mijn moeder roepen en ik schrik. Shit, vast inslaap gevallen. Snel sta ik op en terwijl ik mijn telefoon controleer op berichtjes loop ik de trap af. " Het duurde even, maar daar is ze " lacht Max die inmiddels ook thuis is gekomen. Lachend krap ik op m'n achterhoofd en neem ik plaats aan tafel. Het is stil tijdens het eten, alsof iedereen al iets weet zonder dat ik het verteld heb. " Yaar, als je voor nu liever in Nederland blijft is dat jou keuze he. En daar staan we allemaal achter " zegt Max halverwege het eten en daar schrik ik van. " Mam, pap ik wou dit zelf vertellen " mompel ik, " ja ik heb perongeluk m'n mond voorbij gepraat " lacht papa krabbend op z'n achterhoofd. Ik schud met mijn hoofd en reageer even niet. Na het eten ruim ik af en spring ik onder de douch. Ik zucht diep, waarom is deze keuze zo moeilijk. Ik droog me af en trek mijn pyjama aan. Ik zet beneden een kopje thee die ik mee naar boven neem. " Yaar? " hoor ik Max zeggen, " ja " antwoord ik kort en steek mijn hoofd om de bocht. " Kom eens bij me zitten " zegt hij kalm en ik zucht. Met mijn kop thee in m'n handen ga ik naast hem zitten op de bank. Hij slaat zijn arm om me heen. " Yaar, ik ben echt niet boos he " begint hij en ik knik. Zuchtend leg ik mijn hoofd op zijn schouder. " Ik vind de keuze echt heel lastig " mompel ik, " maar ook voel ik aan alles dat het tijd is om aan mezelf te denken en mezelf voorop te zetten " maak ik mezelf af. " Lieverd, dat is volkomen begrijpelijk. Je wordt 26 dit jaar, het wordt voor jou ook tijd om uit te vogelen wie je bent, wat je met je leven wilt en hoe je dat gaat doen " antwoord Max en laat zijn hand door mijn natte haren glijden. Ik glimlach en blijf even stil. " Ik ga naar boven, ik ben op " zeg ik na een tijdje terwijl ik ondertussen ook mijn thee heb opgedronken. " Is goed lieverd, lekker slapen " antwoord hij en we geven elkaar een knuffel. " Denk aan je zelf, alle keuzes zijn goed " fluisterd hij in m'n oor en drukt een kus op m'n voorhoofd. Ik glimlach weer en loop daarna naar boven. Ik pak mijn telefoon erbij en schrijf wat dingen op in noties. Voor- en nadelen van het in Nederland blijven. Na een tijdje worden mijn ogen zwaar en leg ik mijn telefoon weg. Na kort gepieker, val ik daarna in een diepe slaap...