BEHIND THE LENS OF SILENCE

Chapter 1-Ang Babaeng Hindi Dapat Balikan

"Some wars don't start with screams.''

They begin with silence and someone who knows how to use it.

POV: Lara

Maaga akong dumating sa opisina hindi dahil masipag ako, kundi dahil ayokong maabutan ang sandaling babalik siya.Tahimik ang studio malinis, organisado, eksakto. Gaya ng gusto ko. Inilapag ko ang bag sa mesa, inayos ang blazer, at sinilip ang salamin sa gilid ng hallway. Maayos ang buhok ko. Walang bakas ng puyat. Walang bakas ng gabing umiyak ako sa sasakyan ko, hawak ang manibela, paulit-ulit tinatanong ang sarili kung kailan ako nagsimulang maging pangalawa.I straightened my posture, huminga ng malalim.Professional first. Always.

"Good morning, Lara."

Tumango lang ako sa assistant na dumaan.Ngumiti. Sakto lang, Hindi sobra, Hindi kulang.

Then I heard it. Ang pinto. Hindi malakas. Hindi dramatic pero sapat para mapatingin ang buong floor. Si Aira Velasquez. Mas payat. Mas maputla. Parang isang litrato na binawasan ng saturation. Nakasuot siya ng simpleng blouse, mahaba ang manggas kahit mainit, at may sling bag na halos walang laman. Mabagal ang lakad niya parang sinusukat ang bawat hakbang, parang handang umatras anumang oras.

Walang nagsalita. Hindi dahil bawal.

Kundi dahil hindi nila alam kung paano siya sasalubungin. I watched as she paused by the editing desk. She adjusted her bag strap, then took a small, cautious step forward. Each movement deliberate. Each breath quiet.

Then dumating siya.... Si Eli.

Hindi niya agad nakita si Aira.Pero nakita ko kung paano nagbago ang lakad niya nang mapansin ang presensya nito.

A fraction of a second. But I saw it.His shoulders stiffened. His breath paused.

Eli: Aira? (sambit niya)

Tumigil siya. Lumingon.Nagkatinginan sila.

Walang luha. Walang ngiti. Just history.

I stepped in before anything else could happen.I tightened my blazer, feeling the familiar pull of control. Don't lose it now.

Lara: Eli!

sabi ko, kalmado pero dama ang kabog sa dibdib ko.

Lara: She's cleared to work. Doctor's orders light tasks only. (dagdag ko pa)

Eli: Good.

"Good" Hindi Are you okay? Hindi I'm glad you're back. I watched Aira lower her gaze. I felt a flicker of something unfamiliar something that wasn't entirely satisfaction. But I shoved it down. Focus. Control. Always.

Lara: Assigned ka muna sa editing desk.

dagdag ko kay Aira, keeping my voice

neutral.

Lara: No fieldwork. Matteo will assist you.

Aira: (tumango) Okay po.

She didn't resist.Perfect.

Habang papalayo siya, napatingin ako kay Eli. Hindi siya nagsalita.Pero the way his eyes followed her too slow, too deliberate.I noticed everything. I leaned closer, enough for only him to hear.

Lara: She's fragile (mahina kong Sabi)

He looked at me for a moment, parang may gustong sabihin.Pero wala.Tumalikod siya at doon ko alam hindi pa tapos ang kwento. Pero sa librong ito, ako ang may hawak ng lente ako ang masusunod kung anong litrato ang kukunin and I would make sure that the girl who came back from the hospital would never again come between me and what I want. Even if I had to fight her silently.