İnsanın kendine ait kuralları her zaman olmalıydı. O'nun kuralları ise basitti:
Kimseye bakma. Bir çift göze odaklanmak, o ruhun ağırlığını üstlenmektir. Bakışlar merhametin kapısıdır.
Kimsenin ismini bilme. İsimler hikâyedir, hikâyeler ise yük. Haf...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
HAZEM EREZ
O şehrin karanlığının ta kendisiydi. Karanlık onun dostu,sırdaşıydı. Karanlık korkuları, çığlıkları ve ölümleri saklardı.
Yere akıtılan kan bile gecenin karanlığında ayrı bir ahenk ile akardı. Bu kan bir hesap defterinin kapanma anıydı. Her hesap bir sebep uğruna açılır ve bir sonuç üzerine kapatılırdı.
Hazem'in hesabı bu insan denen et parçasından akan kan ile kapanırdı.
Gece'nin altında bir gölge gibi süzülüyordu şimdi. Birileri görse bile onun gözlerine baktığında hızla görmemezlikten geliyordu.
Onun gözleri kaç ölüm vardı? Saymamıştı Hazem,çünkü o sayılarla uğraşmazdı. O ölüm dolu gözler şimdi yeni bir hesap açma derdindeydi.
Telefonunun ekranını açtığında gelen mesaja tıkladı. Birilerinin merakı onun sonunu getireceti. Önceki merak edenlerde olduğu gibi. Kimdi,bilmiyordu. Bilmesine de gerek yoktu. Şimdi ortada bir hesap açılmıştı. Açılan bu hesap ise acı olmadan asla kapanmayacaktı.
O, hikayesi olmayanların son durağıydı.
HAZEMEREZ
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
AY ÇOK HEYECANLANDIM.
UZUN SÜREDİR TASLAĞIMDA DURAN BİR KURGUYDU. HENÜZ PAYLAŞMAYI DÜŞÜNMÜYORDUM AMA İÇİMDEN GELDİ😛😛
YORUMLARİNİZİ MERAK EDİYORUM. OKUNMA SAYİSİNA GÖRE YENİ BOLUMLER GELECEK.
