1. BÖLÜM

151 4 0
                                        

Kaldırım taşları ve kaldırım çiçekleri

Hediye gibi geldin hoşgeldin,
Seyirlik değil ömürlük olsun,
Dilerim bu defa bu son olsun.

Hediye gibi geldin hoşgeldin, Seyirlik değil ömürlük olsun, Dilerim bu defa bu son olsun

Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.

Mira ada aksın

Yüzüme vuran güneşle hayaller alemindeydim, kulağımda kablolu kulaklıklarım elimde defalarca baştan okuduğum bir kitap.

Kürk mantolu Madonna

İçimde tarifsiz bir duygu var Sezen Aksu'nun benzersiz sesi, en sevdiğim şarkı.

Sezen Aksu'dan hoşgeldin

Sıcacık hava babamla geçen aylarda açtığımız küçük tatlı kafemizin bahçe bölümündeydim sandalyede oturmuş keyifli bir an yaşıyordum bugün pek müşteri yoktu bu nedenle biraz mola vermiştim.

Şuan

Şuan 23 yıllık ömrümün en huzurlu dakikalarından birindeydim sanki bu huzur bendimden taşacaktı

Sanki ömür boyu sürecekti bu an

"Mira fırından taze poğaça çıkardım babacım bugün birşey yemedin gelde biraz birşeyler ye." Diyerek bahçeye girdi babam.

Aç değildim fakat aklının bende kalmasını istemiyordum bu yüzden  onayladım ve içeriye girdim.

İçeriye girer girmez burnuma gelen taze poğaça kokusuyla gözlerim kendi kendine kapandı tarifsiz duygular içerisindeydim.

Pek sorunlu bir hayatım yoktu küçük bir mahallede mütevazı bir hayat yaşıyorduk ailemle, tek sıkıntımız 1 yıl önce bizi terk edip giden büyük ablamın üzüntüsüydü bizi kahreden.

6 kişilik küçük sayılmayan bir ailenin dördüncü ve en küçük çocuğuydum, bu nedenle hem ablalarım hem annem ve babam tarafından el bebek gül bebek büyütülmüştüm, bu bazen sorun yaratıyordu bana hayatta her insanı kendim gibi sanıyordum fakat günün sonunda kalbim kırılınca paramparça oluyordum.

Sahra ablam bizi terk edip gittiğinde çokta küçük olmamama rağmen dağılmış hissediyordum şimdi toparlamıştım ama bu olayın beni dağıtmadığını söylemek bütünüyle yalan olurdu.

Nihal ablam ona en kızgın olanımızdı çünkü onlar kardeşten çok dost gibiydiler o benim gibi kendini harap etmek yerine sinirlenmişti, haklıydı bende sinirlenmeliydim ama yapamıyordum.

Beren ablamsa benim sırdaşımdı aramızda 1 yaş olduğundan ona abla dememi istemiyordu o naif kişiliğine rağmen beni bir güzel paylıyordu ama  yinede abla diyordum.

DilbazWhere stories live. Discover now