Valentina ve Raizel bir insanın hayatında görebileceği en mutlu ve sağlıklı ilişkiyi yaşıyordu, birlikte 5. senelerine girmişlerdi.
Bu koskoca 5 senede bir kez bile kimsenin aralarına girmesine izin vermemişlerdi, hiçbir eleştiriye de kulak asmamışlardı.
2. senelerinde birlikte eve çıktıklarında çok heyecanlıydılar, başta pek eşyaları yoktu ama birlikteydiler ve bu yeterdi.
Valentina 22 yaşında üniversiteden mezun olduğunda Raizel hala son senesindeydi, bu yüzden Raizel mezun olana kadar Valentina çalışıp geçimlerini sağladı.
Bunun üstünden 3 sene geçti, büyüdüler ve kalıcı işler edindiler. Evlerini yenilediler ve eşyalarını çoğalttılar, sık sık arkadaşlarının, ikizlerinin gelip gittiği neşeli bir yuva kurmayı başardılar.
Bir gün Raizel başbaşa tatile çıkmak istedi, Valentina bunu hemen kabul etti çünkü o sevgilisinin isteklerini olabildiğince yerine getirmeyi kendine huy edinmişti.
Ve getirdi, birlikte hazırlanıp yola çıktılar ve o kadar güzel, o kadar eğlenceli bir tatil geçirdiler ki bu birlikte yaptıkları en iyi şeymiş gibi hissettirdi.
Rüya gibi 1 haftadan sonra geri dönüş zamanları geldiğinde yine beraberlerdi, Valentina arabayı kullanırken Raizel yan koltuğunda onunla sohbet ediyor, şarkılar açıyor ve ara ara sevgilisine bir şeyler yediriyordu.
Eve döndüklerinde ise evin çoktan hazırlandığını ve dolduğunu görmüşlerdi, Valentina'nın ikizi Kaiden ve Raizel'in ikizi Shuichi onlara verdikleri anahtarları kullanarak ikisinden önce eve gelip tüm arkadaşlarını çağırmış ve bir sürü güzel yemekler hazırlamışlardı.
Valentina arabayı kapının önüne çekti, evdekiler ise bahçe kapısının önüne toplanmış neşeyle onları karşılıyorlardı.
Raizel arabadan inmiş koşup ikizine sarılmıştı, hemen ardından Valentina da arabadan indi.
Kaiden ikizine doğru gülümseyerek adımlarken Raizel ise diğerleriyle görüşüyordu, o sırada dur durağı olmayan bir korna ve fren sesiyle tüm dikkatler dağıldı.
Valentina tam arabanın kapısını kapattığı anda hızla gelen bir araba saniyeler içinde ona çarpmış ve biraz sürüklenmesini sağlamıştı, araba sonunda durabildiğinde ise her şey için çok geçti.
Kimse ne olduğunu tam kavrayamadan gelişmişti her şey, Raizel dehşet içinde donup kaldığında tüm vücudu titriyordu.
Kaiden tek bir an bile kaybetmeden yerde yatan ikizine doğru koşmaya başlamıştı, yanaklarından gözyaşları ard arda dökülüyordu.
Shuichi dolu gözlerle ikizine sımsıkı sarılmıştı, bakmasına izin vermeyeceği kesin gibiydi. Akira, Kei ve Mikasa ise Valentina ile Kaiden'in yanına koşmuşlardı.
Akira dudakları aralık şekilde öylece bakıyor, Kei ve Mikasa hissettikleri şoktan dolayı ağlamalarını durduramıyorlardı.
Herkesin dili korkuyla tutulduğunda Kaiden öyle korkmuştu ki bir yardım için çığlık atmaktan çekinmiyordu, birinin toparlanıp bir şey yapması gerekiyordu.
Bu görevi de Akira üstlendi, yutkunup titreyen ellerini sıkarak Valentina'ya çarpan arabanın sahibine döndü ve sadece tek bir cümle söyleyebildi.
"Onu hastaneye yetiştir."
Adam ise ikiletmeden Kaiden ile Valentina'yı arabasına almış, olabildiğince hızlı bir şekilde hastaneye götürmüştü.
Akira ise geride kalanları alarak aynı hastaneye sürdü, Raizel hala ikizine sarılmış korkuyla mırıldanarak ağlıyordu.
Neyse ki hastaneye yetiştirmek için geç kalmamışlardı, Akira ve diğerleri arabadan indiklerinde Valen çoktan yoğun bakıma alınmıştı bile.
O günden beri geçen 5. gün, Valentina şimdi odaya çıkarıldı ve ziyaretçi kabul edebilecek durumda.
Herkes onu ziyarete geldiğinde doktor Valentina'nın yanındaydı, ona birkaç soru sorarken sesleri odanın dışından duyulabiliyordu.
"Valentina Déspair, 25 yaşında tercümansın. Bir ikizin var, Kaiden Déspair. Bana bu bilgilerden kaçını hatırladığını söyleyebilir misin?"
Birkaç saniyelik sessizliğin ardından güçsüz bir boğaz temizleme sesi duyuldu.
"Hiçbirini, sahip olduğum hayata dair hiçbir şeyi ve hiç kimseyi hatırlayamıyorum."
O an herkesin başından kaynar sular dökülmüş gibi olmuştu, kimse birbirine bakmıyor, bir şey söylemiyor ya da herhangi bir tepki veremiyordu.
Bu hafıza kaybı Valentina'nın kişiliğini etkileyecek miydi, her şeyi yeniden hatırlamaya şansı var mıydı, onları artık hayatında istememe ihtimali var mıydı?
Bilmem.
