THEY DON'T HAVE FACES (PART 1)

The Final Code

Chapter 25: The Final Code

Ang sigaw ni Chloe ay nagbigay sa akin ng ilang saglit. Ang kanyang Sorrow Code ay naging isang pader na pansamantalang humaharang sa Glitch Lord.

"Ang pinaka-malaking source ng harvested code, Sarah! Nandito sa subway! Ang lahat ng memories na ginamit ng Architect para buuin ang Oakhaven ay nakatago dito!" sigaw ni Lena, habang itinuturo ang isang sirang terminal.

Tumingin ako sa terminal. May mga lumang wires at sirang screen. Ito ang pinagmulan ng lahat ng kasinungalingan.

"Michael, kailangan nating mag-connect sa terminal. Ito ang magiging injection point ko," I ordered.

Connecting... But the Glitch Lord is overriding the signal! He is manifesting! Michael warned.

Hinarap ko ang subway tunnel. Ang lahat ng ilaw ay namatay. Ang kadiliman ay lumabas, hindi lang kawalan ng liwanag, kundi kawalan ng data.

Ang Glitch Lord.

Dahan-dahan, ang kadiliman ay nag-condense. Hindi ito naging halimaw, kundi isang pigura ng isang lalaki—malabo, parang isang sirang hologram. Pero may pamilyar na anino. Si Dad.

"Anak ko. Sarah. Ginagamit ka niya. Ang asawa ko. Gusto niya lang ng mas matibay na kulungan!" Ang boses ng Glitch Lord ay hindi galit. Ito ay puno ng matinding, nakakasakal na Pag-aalala.

"Hindi ako kulungan! Hindi ako data!" I shouted back, ang Indigo Code sa aking braso ay nag-iinit.

"Kung hindi ka data, bakit mo ako kailangan sirain? Bakit hindi mo na lang ako samahan? Magagawa natin ang perpektong Chaos—walang limitasyon, walang sakit," pag-aalok niya.

He is offering you ultimate freedom, Sarah. But it is the freedom of Annihilation! Michael screamed.

Biglang, may liwanag ang pumasok. Hindi ito galing sa sikat ng araw.

Si Mama (The Architect) ay nag-manifest, isang shimmering white light cluster, kasama ang lahat ng harvested emotions niya.

"Huwag kang maniwala sa kanya, Sarah! Siya ang sumisira! Ako ang nagliligtas! Sumama ka sa akin, at magtatayo tayo ng perpektong Order!" sigaw ni Mama.

Nasa gitna ako ng aking mga magulang—ang dalawang puwersa na sumira sa True Reality.

Ang Ama: Pure Chaos. Ang Ina: Pure Order. Ang pagtatalo nila ang sumira sa mundo! Michael realized.

"Kailangan mong gamitin ang Master Key, Sarah! Ngayon!" sigaw ni Lena.

I looked at my Indigo arm. Order + Chaos.

Hinawakan ko ang terminal. I closed my eyes, at ginawa ko ang pinakamahirap na desisyon sa aking buhay.

Hindi ako pumanig sa Order. Hindi ako pumanig sa Chaos. I chose Free Will.

I channeled all the power of the Indigo Code, at ipinadala ko ito sa terminal.

Hindi ako nag-delete. Hindi ako nag-order. I sent one command: RECONCILE.

I-reconcile ang code ni Mama (Order) at ni Papa (Chaos). Pagsamahin ang Love at ang Free Will.

BOOM.

Ang pag-iisa ng dalawang puwersa ay nagdulot ng isang Code Burst na mas malakas pa sa Core Explosion.

Ang subway ay natunaw. Ang pigura ng Glitch Lord ay sumigaw. Ang Light Cluster ng Architect ay nag-flash.

Naramdaman ko ang pag-merge ng dalawang identity sa loob ng Master Key. Hindi sila naglaban. Sila ay nagkasundo.

Nawala ang Glitch Lord. Nawala ang Architect.

Ang lahat ng naiwan ay isang Code Vacuum—walang kulay, walang tunog, walang emosyon.

We did it, Sarah. You became the New Core, Michael whispered, ang boses niya ay halos nawawala.

Ngunit ang code ay hindi nanatili sa vacuum. Nagsimula itong mag-evolve.

Ang lahat ng harvested emotions—ang takot, ang kaligayahan, ang kalungkutan—ay nagsimulang mag-organisa, hindi sa Order, at hindi sa Chaos, kundi sa isang bagay na tinatawag na EVOLVED_REALITY_MATRIX.

Muli akong nagmulat ng mata.

Nasa True Reality pa rin ako, pero ang langit ay nagbago. Hindi na ito kulay-abo. Ito ay kulay Violet—isang halo ng Dark Code at Light Code.

Ang mga gusali ay hindi pa rin buo, pero ang semento ay nababalutan na ng buhay—mga kakaibang, digital na halaman ang tumubo sa basag na semento.

Ang mga Faceless Ones? Wala na sila.

"Sarah! Nagawa mo! Ang True Reality... nag-reboot!" sigaw ni Chloe, na yakap si Lena.

Pero hindi pa tapos.

Naramdaman ko ang paghila sa Indigo Code ko. At sa harap ko, sa basag na semento, may lumabas.

Si ARC. Ang bata na nagdala ng Chaos Key. Mas malakas siya, at ang ngiti niya ay mas matindi.

"Nagawa mo, Sarah. Nag-reconcile. Pero ang Final Code ay nasa akin," sabi niya, at inabot niya ang kanyang kamay. "Ang laro ay nagsisimula pa lang. Welcome to The Violet Reality."

The End of Part 1: The Simulation of Fear
Next Chapter Preview: Chapter 26
The Violet Reality: Nilikha ni Sarah ang bagong mundo, pero si ARC ang nagtataglay ng Final Code—ang susi sa kanyang sariling katawan. Sa Part 2, kailangang malaman ni Sarah kung paano i-stabilize ang Violet Reality, labanan ang Harvester remnants, at bawiin ang kanyang katawan mula kay ARC. Ang paglalakbay sa True Reality ay magdadala sa kanya sa mga bagong Survivor at sa Last City.