Nick's dark heart

1. DZIEWCZYNA Z KOŃCA SALI

Szkoła pachniała tanim detergentem i deszczem.
Melania siedziała przy oknie, notując równania, których i tak nikt poza nią nie rozumiał. Długie, ciemne włosy opadały jej na twarz, a w oczach kryło się coś, czego nikt nie dostrzegał — zmęczenie.

Nie była typem dziewczyny, którą ktoś zauważa.
Zawsze w tle. Zawsze cicha.
Dla świata — zwykła kujonka. Dla siebie — starsza siostra, która od trzech lat walczy o każdy rachunek, każdy posiłek i każdy oddech.

Tego dnia jednak coś się zmieniło.
Drzwi sali trzasnęły głośniej niż zwykle.
Wszyscy odwrócili się jednocześnie.

W progu stał on.

Czarna kurtka skórzana. Tatuaż wystający spod rękawa. Chłodne spojrzenie, które przeszywało jak nóż.
Uśmiechnął się krzywo, jakby wiedział, że nie pasuje tu ani trochę.

— Nowy ochroniarz — szepnęła jedna z dziewczyn z przodu. — Podobno z rekomendacji dyrektora.

Melania uniosła wzrok na sekundę.
Błąd.

Ich spojrzenia się spotkały.
Na krótką chwilę świat przestał istnieć.

Jego oczy były ciemne jak noc po burzy — pełne gniewu i... bólu?
Poczuła, jak serce bije szybciej, choć nie rozumiała dlaczego.

Nick.
Tak przedstawił się później. Krótko, bez emocji, jakby każde słowo było dla niego stratą czasu.

Nie pasował tu.
Ale w dziwny sposób — pasował do jej chaosu.

Nie wiedziała jeszcze, że to właśnie on stanie się jej największym błogosławieństwem... i przekleństwem.