"Kötü Kader"...
"Kader Mahkumu"...
"Kader Utansın"...
Kendi geleceklerimizi kendimiz hazırlarız,sonra da KADER deriz...
Yeni bir hayata başlamak ne kadar zorsa o hayatı devam ettirmek de o kadar zordur.Çünkü yeni başladığınız hayat istediğiniz hayat değildir.Olmasını istediğiniz hayat olmaz.Arada bir ucube gibi kalırız ortada.Fazla zorlamaya gerek yok aslında siz bu hayatta daha güzelsiniz...
Zeynep'te öyleydi yeni bir hayata başlamıştı.Can'ın yardımıyla kafede çalışıyordu.Kalacak yeride vardı.Can ve Yağmur'un yanında kalıyordu.Ne de çabuk düzene girmişti hayatı.Biraz tedirgindi düşünüyordu çok kolay oldu çabuk kaybetmesem diye
Yaşayıp görecekti.Hayat önüne neler çıkartacağını.
Z A
Sabah alarmın sesiyle uyandım üzerimdeki pikeyi ayağımla itekleyip doğruldum biraz öyle salak gibi durup pencerenin yanına gittim bugün hava yağmurlu bu havayı çok severim yurtta her yağmur yağdığında küçük pencerenin ucuna gelir dışarıyı seyrederdim.Kapımın tıklanmasıyla arkamı döndüm
Z.geel.dememle Yağmur girdi
Y.günaydıın.yatağıma uzandı
Z.günaydın.deyip dolabıma yöneldim kirmızı gömleğimle kot pantolonumu çıkardım Yağmur yanıma gelip.
Y.bugün öğleden sonra alışverişe çıkalım mı?nerden çıktı ya bu.
Z.aa şey bilmem ki.deyip banyoya girdim hemen elimi yüzümü yıkayıp üstümü değiştirdim.Saçlarımı hafif ıslatıp şekil verdim odaya geri döndüm Yagmur hala burdaydı.
Y.hadi ama zeynep kabul et.aaa ne ısrarcı çıktı ya istemiyorum.
Z.kafe ne olacak
Y.birşey olmaz Can idare eder.off kurtuluş yok.
Z.peki tamam ama fazla uzun sürmesin.
Y.peki peki.deyip odadan çıktı çantamı alıp aşağıya indim...
K A
Sabah yine beynimin zonklamasıyla uyandım.Akşam okadar içersem.Pikeyi tekmeleyip kalktım yataktan.Banyoya girip kısa bir duşun ardından odama geldim başım hala geçmedi dolaptan V yaka tşört ve kot pantolon giyip yukarıya çıktım.Çok sevgili(!)Ailem masada.
K.ooo günaydın güzel ailem.deyip yerime geçtim.Birgün bu evden kurtulacak mıyım?Bıktım bu manzaradan aynı surat aynı soğukluk
A.günaydın
S.günaydın.demislerdi aynı anda.Biraz geç olmadı mı?Köşeli galiba.aahh daha fazla dayanamayacağım masadan kalktım.
S.nereye.cehennemin dibine sizi bırakıp geri döneceğim.Tövbe ya.
K.Can'ın yanina.deyip hızla çıktım duvara bir yumruk geçirdim.Bıktım artık ya.Telefonum çaldı.MELİS
K.ne var Melis.off ne saçmalayacak yine.
M.ne demek ne var Kerem ben senin sevgilinim kankan degil.sevgili olduğum güne lanet olsun.Bir kurtulamadım.
K.bana bak Melis.Bana kimse hesap soramaz taam mı?Sen bile.deyip telefonu kapadım.İstikamet kafe
~~~~~~~~~~
Yazarın Ağzından
Can kafeyi erkenden açmış sandalyeleri yerleştirip ortamı havalandırdı.Kasaya geçip açtı.Mutfağa geçip oraları düzenleyip kurabiye malzemelerini çıkardı.Böyle mutlu oluyordu o.Ailesi zengindi ama o sevdiği işi yapmayı istemişti.Mutluydu huzurluydu.Daha ne istesin ki.Hayalindeki kafeyi kurmuş zorda olsa dúzene sokmuştu.Başarmıştı...
Bir çok kez hayaller baslangıçta imkansız gibi görünür.Daha sonrasında yeterince istekli olunursa sonunda kaçınılmaz olurlar...
İşine öyle dalmıştı ki arkasındaki kapıdan giren Kerem'in geldiğini duymadı bile
K.oo günaydın aşçı bey.deyip yanına tezgaha hoplayıp oturdu.
C.günaydın abicim hosgeldin.deyip kurabiyelerine döndü.
K.hoşbuldum yanlızsın Yağmur yok mu.
C.daha gelmediler erken açtım ben.
K.LER derken.anlamayarak.
C.yeni çalışan ve yeni ev arkadaşımız
K.vaay kimmiş?diye soru yöneltti...
~~~~~~~~~
Z A
Ben konusmayı sevmeyen ben şuan ne haldeyim yaa.Tam evden çıkarken Yağmur'un yan komşusu Hatice teyzeye yakalandık.Kadın kesintisiz yarım saattir karşı apartmandaki Suna diye kadının kızı Elif kaçmış onu anlatıyor.Banane arkadaşım banane.
H.siz sakın yapmayın emi yavrularım.
Y.hatice teyze gerçekten biz geç kaldık
H.ha tamam evladım deyinsenize geç kaldık diye.tövbe tövbe manyak ya.
H.ha dur dur şu çikitalaları alın okunmuş bunlar.ahahaha çikitala nedir b bir dakika okunmuş mu?
Y.okunmuş mu?
H.evet kuzum okunmuş sizi korusun.okunmuş pirinci suyu duydum da çikitala ayyy çikolata nedir ya.hey allahım
Y.neyse hatice teyze sagol hadi.demesiyle ordan uzaklaştık.
Y.al kız ye.d eyip elime tutuşturdu.Aklıma eskilerden bir anım geldi.
Küçukken babam iş yerinden aldığı gıdım maaştan birazcık banada verirdi.Çikolata oyuncak almam için.Hemen koşar bakkal Necmettin amcadan çikolatamı alırdım yemeye kıyamazdım.Kırmizı ambalajından kokusunu içime çekerdim.Biliyordum bu fırsat babamın maaş aldığı gün geçerdi.Arada bir babam alırdı ama dedim ya arada bir.Daha sonra parka gelip çikolatamla bakışırdım.Mahallenin kötü çocuğu gelir"vaay küçük bana çikolata mı aldın ne gerek vardi neyse alıyım"deyip alır çikolatamı yerdi.Kızardım fakat birşey yapamazdım.Ne yapabilirdim ki KÜÇÜKTÜM.Kimsenin olmadığı görmediği bir yere gider saatlerce ağlardım.Akşam olunca eve gelir çikolatamı yemiş gibi yapıp babama teşekkur eder sarılırdım.(ozamanlar zeynep daha 6 yaşında ailesini kaybettiği yaşta o yaş)
Eğer hayat sadece sevinçle dolu olsaydı,hiç bir zaman cesur olmayı öğrenemezdik.
Yazarın Ağzından
Yağmurla zeynep kafeye geldiler.Yağmur hemen ònlüğünú takıp mutfağa geçti.Zeynep ise kasada duruyordu.Kerem köşedeki can kenarında oturmus melis'in yılısmalarına katlanıyordu
C.zeynep şu kahveyi 8 numdralı masaya götürürmüsün?
Z.tabi.deyip aldı
Keremin yan masasındaki müşteriye kahveyi götürüyordu.Kerem ise Melisle kavga ediyordu.Hışımla yerinden kalkan Kerem sandalyeyi iteklemesiyle Zeynep'e çarptı.Elindeki kahveyi Keremin bacağına döktü.
K.aahh yandım yandım.Aptal ne yaptın ha
Z.b ben ş şey özür dilerim.ilerideki karmaşayı gören Can hızla geldi.
C.zeyneb ne oluyor.
Z.ş şey Can b be-
K.demek şu zeynep sensin ha yetimhaneden çıkartılan kimsesiz.bunu demiyecektin işte.
Z A
Gözlerim doldu ağlayamadım ilk defa yüzüme vurulmustu.Cana son kes bakıp hızla çıktım kafeden gözyaşlarimı serbest biraktım koşuyordum rüzgarın yüzümü yalayıp gözyaslarımın aktığı yerleri siliyordu.Yenileri ekleniyordu
Meleklerde ağlarmış günün birinde
Yapayanlız kaldığında oturupta bir başına
Sakın ağlarmıymış melekler deme ağlar işte
Hemde gözyaşlarını içinde saklayarak
Kanatlarını yúzüne siper yaparak
Tüm kırılmışlıklarını saklarda içine
Yine koşar herkesin derdine yardımcı olmaya
Kulların gözyaşlarını silerde
Kendi gözyaşlarını saklar kanatlarının
ardında
Ağlar melekler de herşeye
Ne biliyolar ki insan oğlu
ne bilir ki onun
kırılganlığını
acılarını...
