Zeynep Stories

İnsan en çok, uğruna canını vereceği insana yabancılaşır. Zeynep Sude Oktay için hayat, hata payı bırakılmayan kusursuz bir algoritmadan ibaretti. Buz gibi duruşu, arkasına saklandığı 'Buz Kraliçesi' maskesi ve ailesinin kurguladığı o sahte hayat... Her şeyi kontrol edebileceğini sanıyordu. Ta ki yıllar önce kendi elleriyle cehenneme gönderdiği o kadını, Hilal'i, karşısında bulana dek. Hilal Yelekçi, küllerinden doğmuş bir yangındı. Zeynep'in simetrik dünyasını tek bir bakışıyla darmadağın etmeye, yıllar önce yarım kalan hesabı sormaya gelmişti. Aralarındaki o nefret dolu sessizlik, tenlerine kazınan yasaklı bir arzuyla çarpıştığında, ikisi de unutulmaz bir gerçeğin eşiğine gelecekti: Bazı yaralar kapanmaz, sadece kanamayı bekler. Ve bazen, en büyük ihanetler en büyük fedakarlıkların arkasına saklanır. Tanıdığım Yabancı sayfalarında, gururun ve öfkenin gölgesinde yeniden tutuşan bir yangına hoş geldiniz.

Türkiye'nin en büyük kız grubu Manifest, milyonların gözü önünde kusursuz bir ışıltı sergilerken, sahne arkasındaki karanlık koridorlarda hiç kimsenin bilmediği bir savaş ve bastırılamayan bir arzunun yangını yaşanmaktadır. Katı sözleşmeler, menajerlerin acımasız baskısı, basın ordusu ve her adımlarını takip eden milyonlarca hayran... Hilal ve Zeynep için sahne sadece performans sergiledikleri bir yer değil, aralarındaki tekinsiz ve tutkulu çekimi saklamak zorunda kaldıkları devasa bir illüzyondur. Çığlıkların ve ışıkların gölgesinde tutuşan bu tehlikeli yangın, ilk kıvılcımını sahne arkasındaki birkaç saniyelik o temasla çakar.

okumayın arkadaşıma yazdım

oneshot bir hilzey kısa baya. sıkıldım diye yazdım

"Bitti mi?" dedim başım kaldırarak. Yine o tiksinir bakışları beni bulunca, "Daha yeni başlıyor Zeynep Yüksel." Aniden birinin kolumu tutup, beni çekiştirmesini beklemiyordum. Beni o pislikten oldukça uzak bir yere götürdüğünde başımı kaldırdım. O yeşil gözler... "Sen..." dedim. Daha fazlasına dilim ermedi. Baş parmağını dudağıma götürüp, "Sus. Konuşma." dedi. Tebessüm ettim. Evet, daha yeni başlıyordu.

uhh i was forced to make this-

.

Belki hayat bize bir şans verir

We have 4 main characters the first is a protester the second is an earthquake victim the third is an incident in a fire the fourth is an unknown character But this time it won't end happily, just like the world. The probability of it happening is as high as it is fiction, the world is 4.5 million years old, and people are living more than that, if the negligence is not prevented, there will be real murders, like a murder worth a few million committed by cooperation [Dying is a tradition Waiting is loyalty Living is desire Desire is bad luck Bad luck gives the truth The truth is to be human To be fully human Not half- God gave or not We live so let's live like humans]

Sarıya büründüm, lacivertte kaldım, Gurbetin elinde bir hayale daldım. Kiralık formamla bin ah işittim, Evimi arkada, gönlümü darda saldım. Güneş batıdan doğar mı sandın? Işıklara bakıp, sen de mi kandın? Dönüşü olmayan bir yola düşüp, Kendi ateşinde, sessizce yandın.

Zeynep and Barış's progress and development has been exceptional till now. So good and so pure. They have become one of my favourite Dizi couples. Hopefully we get to see them together in future. So here I am writing one-shots for them as the show goes on.