DESTINY

CHAPTER 1

destiny

"If you don't want him as your future companion. Wala ka rin namang magagawa, siya ang gusto ng mga parents mo para sayo"

Here I am, silently thinking if what should I do to stop the arrange marriage that my parents prepared for me. Ayaw ko pang magpakasal, ayaw kong makasal.

"Liv, you should ask your parents na kailangan mo pang pag-isipan ang pagpapakasal sa lalaking yun"

What should I do? I don't want to disappoint my parents. But what about me, what about my feelings? Should I disregard it just to get my parents satisfaction?

"Di sila makikinig sa akin Soph"

I know. Hindi sila kailanman nakinig sa akin. I feel like I'm just their servant not a daughter. I love my parents so much that I'm afraid to lose and not doing enough.

"Olivia, you are their daughter. How come they don't listen to you?" Sabi sa akin ng aking kaibigan na si Sophie. We are here at their house. In the back they have a pool at nandito kami nag-uusap habang naka tampisaw ang mga paa.

Yes, how come they don't listen to me. Hindi nga ako kinakamusta kung gusto ko ba? They decide for me. As if they own me.

"I already tried, I cried. Kulang nalang lumuhod ako sa harapan nila. I'm tired." Tumulo ang aking mga luha sa naiisip. Di ko napigilan ang humagulgol ang sakit ng nararamdaman ko.

Hinagod ni Sophie ang aking likod at pinapatahan sa pag-iyak.

How funny it is. It's your parents is the reason why you weep. They are supposed to be your friend and home. But then, mine are not and they will never be.

Halos dalawang oras din kaming naka upo lang doon ni Sophie. Tahimik lang siya habang tinitignan ako. I'm so thankful for her, good thing she's here. She became my friend and sister. And for that I'm so bless.

"I'll get going now Soph. Baka papagalitan na naman nila ako kung di ako maaga umuwi." Pagpapaalam ko sa aking kaibigan.

The truth is I don't really wanna go home. Kung pwedi lang dito na ako tumira sa kanila, mababait ang mga parents ni Sophie. And I envy her, how I wish my parents is also like that.

"Are you sure? Pwedi naman sabihan ko na sila mommy na tawagan nila ang parents mo. Nandito ka lang naman sa bahay e." Pang-aalok niya sa akin.

"No, I'm okay Soph. At alam naman natin na di yon papayag. Lalo na si mommy"

"Oh, okay. Call me if you need anything okay?" I love this girl so much.

"Okay. Thankyou" Sabi ko at niyakap siya.

Hinatid niya ako sa gate palabas sa bahay nila. Naghihintay na din ang driver namin sa labas. I don't have my own car yet, even though I am now in college and not a minor anymore. Di ako pinapayagan ng parents ko kasi baka daw gamitin ko lang yun sa pagbubulakbol. But I can't do that. I'm afraid na pagalitan nila ako, nakakatakot silang magalit lalo na si mommy.

"Bye Liv. Call me okay, see you sa school tomorrow" ani Sophie at hinalikan ako sa pisngi.

"Bye Soph. See you"

Sumakay na ako sa sasakyan namin at umalis. But then suddenly I remember. Kailangan ko palang bumili ng libro at ibang school stuff, mahilig kasi talaga ako mag basa and yung nandon sa kwarto ko nabasa ko na lahat.

"Kuya, pwedi po ba tayo dumaan saglit sa book store? May bibilhin lang po ako" Sabi ko sa aming driver.

"Okay ma'am" sagot niya.

Tumigil kami saglit sa malapit na book store at nag park. Bumaba ako at pumasok na sa loob ng store, naghintay lang ang driver namin sa labas. Gusto niya pa sanang sumama sa akin sa loob, but then I wanna be alone. Papagalitan kasi siya ng parents ko kapag nawala lang ako saglit sa paningin niya. Wala naman sana akong ibang gagawin.

Tumigil ako sa book shelf at pumili ng bibilhin. I like romance book and also about school books. Papagalitan ako ni mommy kung puro pocket books ang bibilhin ko. Tago lang ako kung magbasa sa kwarto baka kasi mahuli nila ako.

Nahagip ko ang isang librong ang ganda ng cover, kinuha ko yun at nakitang "DESTINY" ang title non. Kinuha ko na at bibilhin. Di ako tumitingin habang patalikod na at aalis na sana don ng bigla akong nabundol sa matigas na bagay. Muntik na akong ma upo sa sahig kung di nya lang nahawakan ang bewang ako at hinatak niya ako papunta sa dibdib niya. Parang nag slowmo lahat ng nangyari. Ang bilis ng pintig ng puso ko, kinabahan ako don. Nag angat ako ng tingin at nakita kong nakatingin din siya sa akin. Natulala ako bigla nung makita ang mukha niya. He's so pretty handsome mestizo boy, with a eye glass. Nerd?

"Are you okay?" Nagsalita siya bigla habang nakatingin sa akin. Napakurapkurap ako at na realize ang situation namin ngayon, nakahawak parin siya sa bewang ko at ang lapit ko sa kanya. Ng nahimasmasan ako ay bigla akong lumayo at inayos ang damit ko nagusot kasi.

"Hey, are you okay?" Tanong niya ulit ng di ako sumagot.

"Ah yes I'm okay, I'm sorry. Thankyou" sabi ko at dali-dali na akong umalis doon. Pumunta ako sa counter at binayaran na Ang librong binili ko.

Napahawak ako sa dibdib ko, nag flashback lahat ng nangyari kanina pati na ang mukha ng lalaki. Napasapo ako sa noo dahil sa naiisip. No, he's just a complete stranger at hindi na kami magkikita non kahit kailan. Kakalimutan ko ang nangyari sa araw na to.

Ng matapos ko ng bayaran ang binili ay lumabas na ako at sumakay agad sa sasakyan. Tumingin ako ulit sa store at nakita siya na papunta sa counter. Lumingon siya sa sasakyan namin, kahit tinted ang windows ng sasakyan namin ay nahagip niya pa rin ang mata ko. Umiwas ako at napapikit. Ano ba to!