"hey yoongi getirdin mi telefonu?" yoonginin kuzeni eunwoo merdivenden ayak sesleri duymasiyla birlikte sessizce seslenmisti onun olmasi umuduyla eger degilse durum vahimdi.
"yoongi?" korkuyla bir kez daha kontrol etme ihtiyaci duydu cunku adim sesleri yaklasmisti ve hala ses yoktu.
"hahaha bendim aptal noldu korktun mu?" yoongi elindeki telefonla eunwoonun yuzune dalga gecer gibi konustu.
"tabii ki korktum amina koyayim aptal misin ya amcam gelmis olsaydi he" eunwoo gozlerini buyuterek soylendi
"yook be ruhu duyar mi sence, saat 4 kacinci ruyasini goruyodur simdi o"
yoongi kendinden emin bir sekilde konusup elindeki telefonla birlikte pofidik biraz rengi solmus minderin ustune oturdu.
"baban neden hala telefonunu geceleri senden aliyor anlamiyorum."
"manitalarimi yurutuyorum saniyor herhalde bilmem ki"
eunwoo kafasini anliyorum seklinde sallarken yerine daha da yerlesti yoonginin telefonu acmasini izlerken.
"hassiktir sarjim az ya"
yoongi kucuk yuzunu hayal kirikligi kaplarken eunwoonun cok da umursadigi bi sey degildi bu saat zaten gecti herkesi aramasalar da olurdu.
"tamam bisi olmaz bugun de boyle olsun"
yoongi oflayarak parmaklarini telefon ekraninda gezdirerek rastgele bir numara cevirdi, her gece yaptigi gibi.
"umarim hayatimin aski bu gece uyumuyodurrr"
eunwoo gozlerini devirdi yoonginin bu heyecanli haline.
"her gece ayni seyi yapmana ragmen hala nasil bu kadar heyecanli ve umitli olabilirsin ki yine 31e kalkmis dayilardan biri acicak iste telefonu"
"hayir eunwoo! bu sefer hissediyorum bu farkli olucak inan bana!!"
yoongi yerinde kipirdanarak eunwooya yaklasirken konustu ve sonunda ekranda bi suredir yazili bekleyen numaraya tikladi.
"isteee geliyor!!! tanrim lutfen hayatimin aski olsun."
eunwoo umitsizce yoonginin aptal ifadesine bakti telefonun bip bip sesleri esliginde.
"alo?"
telefonun acilmasina sasirmaya kalmadan karsidan gelen boguk seksi ses -yoongiye gore- yoonginin algilarini havaya ucurmustu.
"efendim"
eunwoo bikmislikla elini alnina vurdu az once kendi aradigi birisine efendim mi demisti gercekten?
yoongi eunwoonun alnindan gelen sap sesiyle birlikte olayi ayikmis toplarmaya calisiyordu, sesi guzel erkeklerle ne konusulurdu ki yq da yoongi normalde her gece baska birisini aradigi insanlarla ne konusuyordu?
"ay yani sey makarna mi pilav mi"
"ne, pardon kimsiniz?"
yoongi karsidan gelen sesin seksi ciddiligi ve eunwoonun dayanamayip olay mahalini terk etmesiyle biraz ciddilesmis ve devam etmisti.
"bi onemi var mi? exini falan bekliyoduysan ozur dilerim canim"
yoongi yapmacik uzgun sesini kullanarak bi de konustugu kisi karsisindaymis gibi guzel dudaklarini bukmustu.
"eski sevgilim falan yok sadece kim oldugunu merak ettim normal olarak, gecenin bi yarisi hangi salak arar ki?"
"salak derken canim? gayet akli basinda bir bireyim bi kere tamam mi?"
"aklin basindaysa madem neden beni aradin taniyor musun beni?"
"sevdalinimdir belki hm?"
"doğru duzgun sorularima cevap vericek misin yoksa bugun ki eglencene son verip kapatayim mi hm?"
"anlamissin iste bugunki eglencem oldugunu hem kapatirsan cok uzulurum yapma" yoongi yine uzgun sesini yaparken telefonun karsisindaki kisinin, tarafindan sinandiginin farkindaydi gelmeyen sesinden.
"neden hala uyaniksin?"
sakince, sesinin en yumusak tonunda sordu yoongi.
"kim oldugunu bilmedigim birisine hakkimda bi seyler anlatmak mantikli gelmiyor ama..."
"adim yoongi, 19 yasindayim, en sevdigim renk mor. artik kim oldugumu biliyorsun rahatca konusabilirsin."
yoonginin sapsal tavrina ve en sevdigi renk detayina karsi kikirdaki telefonun karsisindaki ses.
"ben de taehyung tanistigima memnun oldum yoongi... bir de 22 ve yesil"
yoongi guzel sesin kikirtilari arasinda kendine karsilik verilmesiyle birlikte telefonun diger ucunda gulumseyip mirildandi "taehyung".
"simdi soyle bakalim neden uyaniksin taehyung?"
taehyung isminin güzel telaffuzuyla birlikte bir sure durdu ve konusmaktan kurumus dudaklarini yalayip konusmaya basladi.
"uyku bozuklugum var yoongi, o yuzden bu saatlerde uyumam genelde."
"uyumayip naparsin peki sikici oluyodur herkes uyurken uyanik olmak."
"bu durumdan kimse keyif almazdi yoongi ama alistim artik kitap falan bile okuyorum bazen"
yoongi kaslarini catti.
"seni her gece bu saatte arayacağım o halde, benden bikabilirsin ama yapacak bir sey yok. sikici bir kitaptan iyi bir secenek olduguma inaniyorum."
taehyung, yoonginin gormedigini bilerek kocaman gulumsedi, bu cocuk fena derece de sevimli gelmisti ona.
"hmm pek sanmiyorum ama denemeye deger sanirim."
yoongi dudaklarini bukup kaslarini catmisti taehyungun hissetmesini umarak.
"ya! ne demek sanmiyorum senin numarani aramam bile senin icin bi lutuf olmali bay bilmis taehyung!! ay sarjim bitti biticek ama seninle yarin gorusucez unutma bunu!"
yoongi telefonu sarjinin az oldugu gune lanet ederek kapatmisti telefonu simdi yerine geri koymasi lazimdi babasi yerinden kalkip telefonun yoklugunu fark etmeden.
o sirada telefonun diger ucundaki taehyung basinin altindaki kollariyla birlikte tavana bakip gulumseyerek az once neler yasadigini gozden geciriyordu. sondaki soylenisleri o kadar tatli gelmisti ki taehyunga, boyle azarlanmak hosuna gitmisti sanirim uzun suredir yasamadigi seyleri tekrar yasamak. yarin yoonginin dedigi gibi aramasini umit ederek uyuyakaldi taehyung.
slmmm sekerlerim buralara bir ozlem duydum geldim vpn baba sagolsun umarim bu anisina kaldirmadigim diger bokko ficlerim gibi gitmez buna da asiri isinamadim ama bekleyip gorucez umarim guzel gider bu hikaye annemin babamla tanisma hikayesi bu arada en azindan bu bolum anlam yuklemeye calistim ama ise yaramadi o yuzden en yakin zamanda bununla birlikte baska ficler de yurutmeyi planliyorum 👏🏿👏🏿💜💜 umarim seversiniz love you all 💕
YOU ARE READING
alo? ,taegi
Fanfictionyoongi her gece rastgele numaralar cevirip insanlarla ugrasan bir haylazdi. taehyung ise magdurlarindan biri.
