the loser gets his wish [adrienette]✅

♡

"infrunami-steve lacy."

...

        Sarışın gencin bir anlık dikkatsizliğinin ardından, skor tabelası son kez değişti ve tribünlerden büyük bir alkış koptu.

       Adrien ne olduğunu anlamak istercesine birkaç kez gözlerini kırptı. Önce parmaklarının arasında sıkıca tuttuğu Yonex marka rakete, ardından fileye çarpıp yere düşen neon renkli topa baktı.

Kaybetmişti.

       Birkaç metre ötesindeki hakem kazananın adını duyururken, bakışlarını yerden kaldıramadı. 5 set boyunca verdiği mücadelenin bir sona ulaştığına inanmak istemedi. Bir sayı daha, diye fısıldadı beyni. Lütfen, son bir kez daha denememe izin verin.

       Vücudu aldığı derin nefeslerin etkisiyle sarsılırken, kendini gülümsemek için zorladı ve fileye yaklaştı. Onu bekleyen rakibinin elini sıktıktan sonra "Félicitations," diye mırıldandı. "Güzel bir maçtı."

       "Bence de! Doğrusu, okulun en iyi oyuncularından biri olduğunuz için size karşı kazanabileceğimi hiç düşünmemiştim! Bu benim için çok büyük bir başarı, ve-"

        Adrien nazik bir şekilde gülümsedi ve konuşmanın geriye kalanını duymak istemediği için kortun dışına yöneldi.

Mayıs güneşi her zamankinden daha acımasızdı.

       Rutin hareketlerle önce raketini çantasına koydu, ardından havluyla alnındaki teri sildi. Daha yeni boyanmış gibi parlayan banka oturup karşısındaki skor tablosuna baktı-

Ve başıboş bir gözyaşı, yanaklarından süzülüp çenesine ulaştı.

         Adrien daha önce onlarca kez turnuvaya katılmış, hem galibiyetin hem de mağlubiyetin tadına varmıştı. Kazanmak ya da kaybetmek onun için önemli değildi. "Eğlendiğim sürece," demişti tribünlerden onu izleyen annesine. "Skor tablosunda ne yazdığını umursamıyorum."

       Ancak bu kez, parmaklarının arasından kayıp giden ödül fazla değerliydi. Bir daha asla elde edemeyeceği bir fırsat, tanrı tarafından ona sunulmuş bir mucize...

Hoşlandığı kızla karşılıklı maç yapma şansı.

       Haftalardır hayalini kurduğu senaryo yerle bir olurken, genç adam elinin tersiyle gözyaşlarını sildi ve çantasını da alıp çıkışa yöneldi. Yaptığı basit hatalarla kendini yeterince utandırmıştı, şimdi de ağladığı için rezil olmak istemiyordu-

Revirdeki yataklardan birinde uyanmadan önce hatırladığı son şey buydu.

...

Turnuvaya katılmaya bir ay önce karar vermişti.