Kursdan cixmişdim.Avtobus dayanacagina dogru yavaş-yavaş sakit addimlarla gedirdim.Yanimdan kecen insanlarin uzune baxmaq ve onlarin stiline,davranişlarina-dirnagindan tutmuş sacinin teline qeder baxmaq hobbim idi...
Bezilerine baxib hesed apararken bezilerinede baxib ozume şukur edirdim.Avtobusa yaxinlaşa-yaxinlaşa stress de bir o qeder yukselirdi.Sence sebeb ne idi?
-Men çatmadan avtobus gedecek ve men avtobusu qaçiracam hami mene baxacaq ve s.
Amma ele olmadi avtobusa mindim,kartimi vurdum ve yer axtarmaga başladim.Hami mene baxirdi .Keçdim eyleşdim bir yerde ve başimi pencereye yasladim.Avtobusun kondiseneri oldugundan ozumu cox xoşbext hiss edirdim.Arada bir telefona baxirdim"teze mesaj gelirmi deye"Amma real heyatda dostum olmadigin gore (1 dene var amma men onu dost saymiram sadece oz menfeetleri ucun menle danisir) mesah gelmirdi.
Sosialda amma dostlarim var idi.Onlarla realda goruşmeyi cox isdeyerdim ki elede olacaq bir gun.
Avtobusdan duşdum eve getmek ucun bir denede avtobusa minmeli idim.Ve mindim.Eve çatdim.Paltarlarimi deyişib rahatladim,yemeyimi yedim,eskizlerimi çekerek ozumu rahatlatdim.
YOU ARE READING
Bir kainat dolu iç
General FictionBu hekayede olan her bir hisse olmag istediyim ama olamadigim meni animsadir
