Just For You

I always belive in you

Bir kadının gece karanlığında başına gelebilecek en kötü şey kesinlikle pis bir adam. Kendi küçük dünyasına uygun olmayan her kadını "istekli" olarak adlandırılan bir adam.

Şuan akşam saatinde uğraştığım kişi kesinlikle böyle biriydi. Epistata yakalanma ihtimalinden korkarken aklıma hiç gelmeyen ya da belkide gelmesini istemediğim bir şey başıma geliyordu. Sapık bir herifle konuşmak.

"Yeter artık bırak kolumu!" Adam pis bir şekilde sırıttı "Göğüslerini milletin gözüne bu saatte sokarken iyiydi galiba"

İğrenç kesinlikle iğrenç. Göz devirdim, dikkat çekmek istemiyordum ıssız bir yerde olduğum söylenemezdi bağırırsam kesin birileri sokağa çıkardı ama şuan birilerinin beni farketmesi en son isteyeceğim şeylerden biriydi.

"Birincisi göğüslerim açık falan değil. İkincisi açık olsa bile bu senin gibi bir şerefsizin dikkatini çekmek istediğim için değil kendi keyfim içindir"

Şerefsiz kelimesi ağrına gitmiş olmalı ama yalan değildi böyle kişilere şerefsiz denir. Adam kolumu dahada sıktı "Ne dediğini sanıyorsun sen. Bu saatte neden dışarda bu kıyafetle olasın kendini ağırdan satmaya çalışma"

"Kendimi satmıyorum pislik bak bu saatte gerçekten yüksek sesle çığlık atarsam başına neler gelir biliyor musun" bu sefer ben sırıttım ve fısıldadım "Hiç hoş olmayan şeyler"

Adam bana sinirli bir şekilde baktı. Tabiki çığlık atmayacaktım ama o bunu bilmiyordu sonuçta ve bu yüzden kolumu bıraktı.

"Orospu kadın... Her türlü seni bulacağım o zaman ne kadar altın istediğini söylersin"

Yüksek bir ses yankılandı. Galiba hayatımda kimseye bu kadar şiddetli bir tokat atmamıştım artık hiç bir şey umrumda değildi kimsenin beni görmesini falan umursamıyordum. Kimse bana böyle bir şey söyleyemezdi kendi halinde dolaşan hiç bir kadına söyleyemezdi.

Adam elinin tersiyle kanayan dudağını sildi ve bana kötü bir şekilde bakıp bir adım attı kendimi her türlü şeye hazırlamıştım sadece bir şeye hazırlamamıştım. Epistatın gelmesine

"Noluyor burda?"

Kalın erkek sesi her yeri kapladı, adımları ile bize yaklaşıyordu "Size bir şey sordum" bakışları önce bana sonra adama kaydı. Karşımda ki adamın sesi kesilmişti ama suskunluğu uzun sürmedi "O kadın bir hırsız, eşyalarımı çaldı ve üstüne bana tokat attı"

Şaşkınlığım yüzüme yansıdı ve hemen Amene döndüm "O bir sapık beni taciz etmeye çalıştı kolumu sıkıp çekti!"
Sinirimi artık saklayacak gücüm yoktu. Amen bileğimi nazikçe tutup elime baktı
"Kıza iftira atmaya hiç utanmıyor musun? Kolunu morartmışsın"
Sesi sakindi ama çok tehditkar görünüyordu ve adama yavaş yavaş yaklaşıyordu.

Adama iyice yaklaştıktan sonra bana döndü "Sana başka bir zarar verdi mi? "
Kafamı hayır anlamında salladım, kesinlikle verecekti ama veremedi.
Amen adamın sağ elinin bileğini tutup sertçe çevirdi. Adam acı ile inledi ama Amen durmadı ve soğuk bir sesle konuştu "Bilek kırığı kolay kolay geçmez çok acı verir ve çok zor bir süreçtir"
Elini daha da sıktı.

"Efendim.. Hayır" adamın sesi fısıltı gibiydi. Şaşkınlığımın şuan yüzümden okunduğundan emindim. Amen ile aramızda tam olarak ne var ben bile bilmiyordum, ama galiba bir şey vardı. Amen çok adaletli bir insandı bunu herkes biliyordu hiç bir kadını böyle bir durumda görmezden gelmezdi.

Fakat çok sinirli bir sesi tonu vardı ve hareketleri çok keskindi. Adamın yalvarmalarını gözleri görmüyordu.

Ve sert bir çatırdama sesi.

Adamın çığlığı muhtemelen kuşları bile havaya uçurtmuştur. Bileği kesinlikle kırılmıştı ve galiba gerçekten uzun bir süre kendine gelemeyecekti.

"Kaybol bir daha sakın bu kadının karşısına bile çıkma"

Adamın yok olması saniyeleri aldı. Amene döndüm gözlerim soru sorar gibiydi, onunda konuşması uzun sürmedi. "İyi misin? "  kafamı evet anlamında salladım "Yardımın için sağol efendim ama bende halledebilirdim"

Amen sırıttı "Hiç şüphem yok dudağını iyi kanatmışsın" istemsizce güldüm "Eve gitmem lazım" Amen bir adım yaklaştı "Senin eve gitmen değil, evde olman lazım Eva" bakışlarımı kaçırdım "Bu saatte neden burdasın başına böyle şeylerin gelmesi hoşuna mı gidiyor senin? " bakışlarım hızla ona döndü ve tek kaşımı kaldırdım "Nasıl yani bu adamın bana böyle davranmasının suçlusu ben miyim? " bakışlarım sertti böyle konularda karşımda duran kişiye pek aldırış etmiyordum.

Amen derin bir nefes aldı "Hayır sen değilsin ama eğer bu saatte dışarda olmazsan bu adam gibiler ile daha az karşılaşırsın ya da en azından kendini koruyacak bir şeye sahip olursan"
Gözlerimi devirdim ve arkamı döndüm "Artık yanımda kendimi korumak için keskin bir şey taşırım"

Arkamdan Amenin kadifemsi gülüşünü duyabiliyordum buda istemsizce gülümsememe neden oldu. Aklıma Remmaoya bu sefer nasıl bir açıklama yapıcağım gelmese gülümsemem devam edebilirdi.

Eveet yeni kurgum. Gerçi şuan bir tane GL hikayesi yazıyorum ama yinede ikisini aynı anda yazabilirim bence çünkü bu hikayenin bölümleri aklımda canlanıyor. Bölümler birbirinden bağımsız bağlı olan bölümleri zaten belirtiyor olucağım çoğunlukla Amen Eva kurgusu ama belki Set ve Livy içinde sahne yazabilirim oy ve yorum atmayı unutmayın lütfen💖💖