Spadły z nieba, na ziemie gwiazdy,
Każda z nich szeptała ,,wróć,, .
Wśród ciszy kruszyły się ślady
Naszych wspólnych, odległych dróg.
Tęsknota ma skrzydła silne, z ognia.
Płonie ona w nocach bez snów.
Twe imię - pokrzepujące jak modlitwa,
Jak echo z innych snów.
Wloności pragnę, pokrzepienia twego.
Choć nie trzymasz dłoni mej,
Nie zatrzymuje się,
Jak meteoryt rozświetlam drogę miłością swą.
Jeśli bym nawet spłonęła w powietrzu,
Roztrzyskała się na miliardów kawałeczków,
Potęga naszej wspólnoty na ziemię,
Spadać będzie jak deszcz meteorytów.
ESTÁS LEYENDO
Literatura Młodości
PoesíaLiteratura piękna w błogiej interpretacji, Młodej marzycielki, która sięga gwiazd, i ląduje między nimi, starając się udoskonalić swój lot. 22.05.2025 #7 Poezja 22.05.2025 #1 LiteraturaPiękna 22.05.2025 #2 wzruszenie 24.05.2025 #4 wiersze 23.05.2025...
