Glitch Over The Rainbow (Ongoing)

Chapter 1: The Usual

"Drew, gumising ka na riyan! Anong oras na't nakahiga ka pa? Reunion natin ngayon, mag-ayos ka na!"

Nagising si Drew sa amoy ng sinangag na may maraming bawang at sa boses ng nanay niyang parang naka-soundbar sa lakas.

"Sige na, Ma. Gising na ako," sabi niya habang nag-uunat, pero sa isip-isip niya, sana limang minuto pa... 

Pagpasok niya sa kusina, nakita niyang abala ang ate niyang si Mia sa pag-aayos ng kanilang paboritong tapsilog with extra garlic rice, ang ultimate breakfast combo nila. 

"Ayun, nagising din ang unico hijo namin," biro ni Mia habang chinachallenge ang sarili sa pagbalanse ng tatlong plato nang sabay. "Akala ko ba sabi mo excited ka sa reunion?"

"Excited? More like required attendance," bulong ni Drew habang nagheheat ng leftover iced coffee mula kagabi. 

Tulog na tulog pero foodie pa rin, classic Drew move.

"Anak, isuot mo 'yung bagong polo na binili ko ha? 'Wag 'yung pambahay mong naka-BTS logo," sabi ng nanay niya habang nagla-live sell ng garlic chips sa Facebook. 

Napailing si Drew nang makita ang paborito niyang "Ariana Grande Made Me Gay" shirt na isinampay na ni Ate Mia. Game over na talaga.

Biglang nag-notify ang phone niya. 

**Jace 💙:** 
"Good luck sa reunion, babe. I-chat mo 'ko pag namboomer nanaman mga tito mo. Virtual hug with consent!"

Napangiti si Drew habang nagtatype ng reply. 

**Drew:** 
"Hala, sisimula pa lang 'to, naiirita na 'ko. Update kita pag may nag-comment na naman about 'anak, mag-asawa ka na'. Sending hug back with consent!"

--- 

**The Reunion (and The Casual Homophobia)** 

Puno na ng tao ang bahay ni Lola Nena nang dumating sila. Ang ingay ng mga tito na nagkukwentuhan tungkol sa "noong panahon namin" at mga tita na naglalive sa TikTok ay halos sumabog na sa bawat sulok. 

"Yown! Si Drew pala 'to? Akala ko si Vice Ganda!" sabi ni Tita Baby na may halong sarcasm, habang kinukunan siya ng video para sa FB story niya. 

"Hoy, anak, kailan ka magkaka-girlfriend? Sayang looks mo!" dagdag ni Tito Boyet na may kasamang wink na sobrang cringe. 

Drew forced a smile. Here we go again.

"Ay, Tito, busy po sa acads eh," sabi niya, pero alam niyang ang hinahanap nilang sagot ay "Opo, maghahanap na po ako ng girlfriend."

Biglang sumingit si Lola Nena: "Anak, mag-asawa ka na para may magmana ng beauty ko!"

Naramdaman ni Drew ang mga tingin ng mga kamag-anak, yung look na parang may naka-CC sa utak nila: "Sana maging normal ang apo ko."

"Lola, baka po maging single forever ako, charot!" biro ni Drew, pero ang tanging sumagot ay awkward silence at fake laughs. 

Sa kabilang table, narinig niya ang mga pinsan niyang nag-uusap: "Ay, alam mo naman si Drew, softie talaga 'yan."

Drew took a deep breath, kumuha ng lechon, at umupo sa tabi ni Mia. 

"P*cha, ignore mo lang sila," bulong ni Mia. "Wala silang taste. Yang polo mo, slay na slay."

Drew smirked. At least may isang tao dito na hindi nagtatanong kung kelan siya magkaka-girlfriend.

Biglang nag-vibrate ang phone niya. 

**Jace 💙:** 
"Kamusta na? May nag-comment na ba about your 'future wife'? Tara, i-sneak out na kita. Sabihin mo may group study kayo sa Starbucks."

**Drew:** 
"OMG HIRAP NA HIRAP NA 'KO. Lola ko kanina, 'Anak, mag-anak ka na habang bata ka pa.' Jusko, gusto ko na mag-deactivate ng FB!"

**Jace 💙:** 
"G na 'yan. Sabihin mo may emergency sa thesis. Meet tayo sa 7/11 in 10. Bring your angst and appetite."

Drew sighed. Thank you, Lord, sa boyfriend na nag-iintindi.

"Ate, may group study kami ni *cough* groupmates *cough* ko. Aalis muna 'ko," sabi niya kay Mia. 

"Sure ka bang 'group study' lang 'yan?" hirit ni Mia na may knowing look. "Sige, go. Ako na bahala dito sa mga marites."

Nang makalabas siya, parang nawala ang 10kg sa balikat niya. 

Finally.

Sa kanto, nakita niya si Jace na nakasakay sa motor, nakasmile, at may dalang extra helmet. 

"Ang aga mo naman sumuko sa family reunion," biro ni Jace. 

"Shutacca. Bilhan mo 'ko ng matcha latte at sisig," sabi ni Drew, pero halatang relieved na siya. 

At least, sa mga sandaling 'to, kahit papaano, pwede siyang maging tunay na Drew, kahit na sa ngayon, iyon ay sa tabi lang ni Jace. 

--- 

Habang naglalakad papunta sa 7/11, biglang huminto si Drew. 

"Jace... paano kaya kung one day, hindi na tayo kailangang magtago?" tanong niya, may halong lungkot. 

Tumigil din si Jace at hinaplos ang kamay ni Drew. "Darating din 'yung time na 'yun, babe. Pero ngayon, importante safe tayo. At least may mga tao tulad ni Mia na kahit papaano, gets tayo."

Tumango si Drew at hinigpitan ang hawak kay Jace. "Salamat. Love you, 'no?"

"Love you more. Now tara, sisig muna bago ang existential crisis," sabi ni Jace, at muling napangiti si Drew. 

Sa gabing 'to, kahit konti lang, naramdaman niyang okay lang maging siya, kahit na sa ngayon, sa tabi lang ng taong nagmamahal sa kanya nang buo. 

---

[End of Chapter 1]

NEXT Chapter: The Great Escape