Ateşle Oyun

-Giriş-

Merhaba. Eğer buraya kadar geldiyseniz şimdiden teşekkür ederim. İlk kurgum olacak, yazım yanlışı, noktalama yanlışı vs. gibi bir durum fark ederseniz nazikçe söylerseniz sevinirim. Yazım dili nasıl olur düzgün anlatabilir miyim bilmiyorum,ilk defa yazıyorum dediğim gibi. 🫶🏻
Umarım okurken keyif alırsınız, iyi okumalar. ✨

                   
      
                      - Giriş Bölümü-

"Anne ben geldim." diyerek içeri girdim, sınavı kazandığımı söylediğimde yüzündeki ifadeyi görmek istiyordum.

"Anne nerdesin? Sana bir sürprizim var, kızın artık psikolog olacak."
Ceketimi asıp salona doğru yürümeye başladım.

"Allah bilir yine nereyi temizliyorsun da beni duymuyorsun. " diye söylendim.

Çok mutluydum ben artık psikolog olacaktım. Küçük Efsun çocukluk hayaline kavuşmuştu artık. En çok da annesimi kurtarabildiğim için mutluydum.

Kapının kolunu çevirdim,
"Anne artık herkese benim kızımda psikog oldu diyebilecek- "

İçeri girdiğimde annemi kanlar içinde yerde yatarken gördüm. Sessiz odayı acı çığlığım doldurdu.

Ne yapacağımı bilemez halde acı bir şekilde bağırıyordum. Titreyen bacaklarımla kendimi zorlayarak annemin kanlı bedeninin yanına eğildim. Titreyen ellerimle yüzüne dokunmayı denedim, bedeni buz gibiydi.

Ben anneme dokunmaya kıyazmazken benim annemin canını yakmışlardı, benim annemi öldürmüşlerdi.

Annem benden gitmişti.

Annemi benden almışlardı.

Annemi kurtaramamıştım.

Benim annem ölmüştü...

Dokunamadım anneme.Bedenim uyuşmuş gibiydi, anneme bakıp ağlıyordum sadece, hıçkırıklarımın arasında kaybolan sesimle anneme son defa seslendim.

"Anne kalk hadi! Bak ben geldim, biliyor musun sınavı kazanmışım, herşey çok güzel olacaktı, niye böyle oldu ki? Anne, annem, güzel annem sen beni hiç yalnız bırakmazsın ki, hadi kalk hem daha biz buralardan gideceğiz, bak kurtulduk , kurtulacağız bu çileden,hadi kalk anne lütfen."

Transa girmiş gibi kendimle konuşup sorularımın cevabını bile kendim vermeye çalışıyordum.

Annemin sol gözünden yüzüne doğru bir gözyaşı süzülüyordu. Acaba duymuş muyduki beni?

Ümitlenmiştim,zorlukla ayağa kalmaya çalıştım başım dönüyordu ama ambulansı aramam lazımdı. Televizyon ünitesinden tutunmaya çalıştım ama kararan gözlerime ve dönen başıma engel olamadım. En son hatırladığım gözlerimin kararmasıyla yere düşen bedenimdi.

Kurtaramamıştım annemi. Oysa küçük Efsun çok umutluydu...

Artık umut yoktu. Benim umudum annemin toprak rengi gözlerinde annemle beraber ölmüştü.

Umutlar yeniden toprak gözlerde yeşerir miydi?
 

                        - SON-

Eveeett ey ahaliii giriş bölümü kısa oldu farkındayım, ama bölüm ilerledikçe uzatmaya çalışacağım emin olabilirsiniz. (İnşallah)

Zaten bu kısmın editini yapmıştım sadece bir kaç şey ekleyip değiştirdim. Eveett kız karakterimizin adı Efsun( Daha soy ad bulamadım HSFSHSH) ...Asla kendimden esinlendiğim bir karakter değil, erkek karakterimizin adı Toprak Sungur biliiiisinınızzz uyumlu olması açısından öyle seçtim. Efsun kızımızın psikolog olduğuna bakmayın ne cingöz çıkacak ooo.

Yani yazma hedefim bunlar tabii, umarım ki yazabilirim, üstesinden gelebilirim........

Bölümü beğendiyseniz oy verebilir misiniz lütfen ✨ 🫶🏻

Neyseem diyeceklerim şimdilik bu kadar sağlıcakla kalınnn.