Paşa

Kan ve Gölgeler

O gün, Cengiz Kardağlı'nın yalısında her şey değişti. Mutfakta, diz çökmüş halde oturan Selma Karadağlı, yüzündeki sessiz kararlılıkla, kaderine doğru adım atıyordu. Karşısında ise ailesinin en güçlü figürü, suç imparatorluğunun karanlık lideri olan Cengiz duruyordu. Yüzünde hiçbir duygu izi yoktu; gözleri, soğuk bir kış gecesi kadar sertti.

Kapının arkasından bakan sekiz yaşındaki Efe, annesinin orada olduğunu biliyordu. O küçücük bedeninde anlam veremediği bir korku ve öfke vardı. Dedesi Cengiz'in yanında olmak, onun kurallarını öğrenmek demekti. Ama o an, gördüğü her şey Efe'nin içinde bir ateş yakmıştı.

Cengiz, Selma'ya doğru bir adım atarak, buz gibi bir sesle konuştu:
"Özgür'ün seni koruyacağını mı sandın? Her ihanet bir bedel gerektirir, Selma. Hayatta güçlü olmak istiyorsan, bunu anlamalısın."

Selma karşılık vermedi. Gözlerini yavaşça kapattı ve derin bir nefes aldı. Göz ucuyla kapının arkasındaki oğluna baktı. O bakış, Efe'nin yüreğine bir ok gibi saplandı. Gözlerini kaçırmak istedi ama yapamadı.

Cengiz, Selma'ya son bir kez baktı ve ardından arkasını döndü. "Alın onu," dedi adamlarına. Odanın içindeki gerilim dalga dalga büyürken, Efe'nin zihni karışmıştı. Mutfak kapısı yavaşça kapandı ve ardından yalnızca sessizlik kaldı.

O gün, Efe'nin hayatında bir dönüm noktasıydı. Annesinin o gözlerindeki hüzün, dedesine karşı duyduğu nefretin ilk kıvılcımını ateşlemişti. Cengiz, torununu yanına alarak yalısına götürdü. Orada geçen yıllar, Efe'nin masumiyetini yavaş yavaş silip götürdü.

Efe, 15 yaşına geldiğinde, dedesinin yanında büyüyerek suç dünyasının her ayrıntısını öğrenmişti. Bu karanlık yolculuk, onu daha acımasız ve daha stratejik birine dönüştürmüştü. Ancak derinlerde bir yerde, hala intikam için yanan bir ateş vardı.

18 yaşına geldiğinde, Efe artık sokaklarda bir efsaneydi. Dedesi onu yalnızca bir öğrenci olarak değil, aynı zamanda bir silah olarak yetiştirmişti. Efe, sokaklarda kendi ekibini toplamış ve kontrolü ele almıştı. Ama her gece, zihninde tek bir düşünce yankılanıyordu: Dedesi Cengiz, bir gün yaptıklarının hesabını verecekti.