Bir gün bir adam gecə vaxtı şəhərin kənarında yerləşən köhnə bir kitab mağazasına daxil olur. Mağaza səssiz, amma qəribə bir aura ilə dolu idi. Rafların birində diqqətini cəlb edən qədim bir kitab tapır. Kitabın qapağında heç bir yazı yox idi, yalnız solğun bir əl izi vardı. Adam maraqla kitabı açır və içində yalnız bir cümlə oxuyur:
"Bu kitabı oxuyan insanın yalnız üç gecəsi qalıb."
Adam bunu sadəcə bir zarafat hesab edib kitabı bağlayır və evinə qayıdır. Ancaq həmin gecə yuxuda özünü tanımadığı, qaranlıq bir yerdə gördü. Yuxunun sonunda qaranlıqdan bir səs gəldi:
"İkinci gecəyə hazır ol."
Adam səhər yuxudan oyananda bunun sadəcə bir yuxu olduğunu düşünür. Amma gün boyu sanki kimsə onu izləyirmiş kimi hiss edir. İkinci gecə yenə yuxuya gedəndə qaranlıq bir səhnədə özünü gördü. Bu dəfə səs daha da yaxınlaşmışdı:
"Sonuncu gecən sabahdır."
Oyananda adam qorxu içindəydi, amma hələ də buna inanmaq istəmirdi. Üçüncü gecə gələndə adam oyaq qalmağa çalışdı, lakin yuxuya dalmaqdan qaça bilmədi. Bu dəfə yuxusunda heç nə yox idi, yalnız qaranlıq və addım səsləri. Birdən həmin səs çox aydın və kəsik şəkildə dedi:
"Artıq gecdir."
Adam bir də heç vaxt oyanmadı. Onu səhər yatağında, əlində həmin kitabla tapdılar. Amma qəribə olan bir şey vardı – kitabın içində artıq heç bir yazı yox idi. Sanki bütün mətn yox olmuşdu.
O gündən sonra kitabı kimin tapdığı bilinmədi. Amma deyirlər ki, bu kitab hər dəfə yeni birini seçir... Bəlkə də növbə səndədir.
