AŞKIN GÜLÜŞÜ

GEÇMİŞTEN 1.BÖLÜM

6 YIL ÖNCE YAZARDAN

"Karan, ayrılalım." Dedi genç kız kararlılıkla. Genç adamın gözleri titredi. Bir anlık dondu. "N-ne. Ne demek ayrılalım Deran. Kafayı mı yadin." Sesi üzgün çıkmıştı. Beklemiyordu karısından bunu.

"Hayır Karan, kafayı yemedim. Boşanalım." Genç kız istemiyordu boşanmayı ama dayanamıyordu da.

"Neden?" Dedi genç adam. Artık yıkılmıştı. Genç adamın, genç kızdan hiç istemeyeceği şeydi bu.
O da; ayrılmak.

"Karan, babaannen üstüme kuma getirtiyor. 2 yıldır çocuğumuz olmuyor diye tüm Mardin'e hasta dedi. Herkes beni konuşuyor. Ben dayanamıyorum buna." Sesi artık titriyordu genç kızın. Genç kızın, ellerini tuttu genç adam. Gözleri dolmaya başlamıştı gencin.

"Senden boşanmak istemiyorum Deran. Deli gibi ağşığım sana. Üstüne kuma falan gelmeyecek. Bizim bir çocuğumuz olacak ve babaannem laflarından pişman olucak." Genç adam çok net konuşuyordu ve dediklerinden çok kararlıydı.

"Karan, aşiretleri zorla toplattı Selin hanım. Karar çıkardılar. Hala çocuğumuz olmuyor ve sen ağasın diye kuma getirttiler. Bana bunu yapma Karan. Ben seni aynı evin içinde bir kişiyle daha paylaşmak istemiyorum. Ben bu evin içinde kumamı görmek istemiyorum. Lütfen. Lüfen yapma bunu bana. Beni seviyorsan bana bu acıyı yaşatmazsın Karan." Ağlamaya başlamıştı genç kız. Göz yaşları durmak bilmiyordu. Sesi titriyordu. Genç adamın gözünden yaşlar düşmeye başladı.

"Hala senin kocan olucaksam eğer ağalık umrumda değil. Ayrı eve çıkarız. Başka şehirde bir daha Mardin'e gelmemek üzere kalıcı olarak yaşarız. Orda sadece iş kadını ve iş adamı olarak tanınırız kimse burda ki halimizi bilmez Deran. Yapma bunu bana." Genç kız, kafasını olumsuzca salladı.

"Evlenmeden önce de belliydi Karan. Ağa için seni seçtiler. Şimdi vazgeçerler mi? Ben de istemezmiydim sadece sen ve benim olduğum bir hayat." Genç adam kafasını eğdi ilk önce. Sonra genç kızın gözlerine bakmaya devam etti. Kafasını titreyerek salladı.

"Bak sen de diyorsun 'sadece sen ve ben' diye. Sen de ayrılmak istemiyorsun benden. Deran, senin için herşeyi yaparım. Öl desen ölürüm. Yapma bunu bana. Senin çocuğunun olup olmaması umrumda mı sence." Umrunda değildi genç adamın. Sadece karısını istiyordu.

"Hem senin daha yaşımız erken hayatımızı yaşayalım demedin mi?" Öyle demişti genç kız. İkisi de çok iyi hatırlıyordu bu sözü. O an ikisinin gözlerinden hüzün geçti.

"De-dedim. Ben dedim, sen de kabul ettin." Arık sesi tıtreyip kekelemeye başlamıştı genç kız.

"Evet ben de kabul ettim. Deran ben seni bırakmak istemiyorum. Gel başka bir şehirde hayatımızı kurup temiz bir sayfa açalım. Lütfen." Yalvarıyordu artık genç adam.

"Olmaz Karan. Belki birkaç yıl sonra karşı karşıya gelirsek beni unutmuş olma. Çünkü ben seni unutmuş olmayacağım." Dedi genç kız. Genç adam bu sözler karşısında şaşırmıştı. Bir nevi vazgeçiriceğini düşünmüştü çünkü. Ama bunu beklemiyordu.

Genç adam ne kadar denese de, ne kadar çok seçenek sunsa da karısının kabul etmeyeceğini anlamıştı. Genç kızı kabul etmek zorunda kaldı, genç adam.

"Tamam. Sen nasıl istersen öyle olsun Deran'ım." Genç kız bir yandan sevinse de bir yandan üzülmüştü. Aşıktı ve seviyordu. Ama bu evde kalırsa yapamayacaktı.

"Teşekkür ederim Karan. Bunu hiç unutmayacağım." Genç adam burukça gülümsedi. "Ne zaman boşanalım." Dedi genç adam. "Yarın boşanalım." Dedi genç kadın. Genç adam bu söze şaşırmamıştı.