"Καλησπέρα, είναι κάνεις εδώ;" ακούστηκε ένας πελάτης να φωνάζει από την είσοδο του καταστήματος.
"Καλησπέρα σας, έρχομαι αμέσως!" Ποιος είναι τέτοια ώρα; Είχαν περάσει λίγες ώρες μετά το μεσημέρι και καθάριζα τα ράφια στο πίσω μέρος του μαγαζιού. Συνήθως δεν έχουμε κόσμο τέτοια ώρα, όλοι είναι στα σπίτια τους και τρώνε ή κοιμούνται. Αλλά να τος, ένας πελάτης που θα μου χαλάσει την ησυχία. Όχι, δεν βαριέμαι καθόλου να δουλέψω.
Περπάτησα προς το μέρος του και όταν απέκτησα οπτική επαφή μαζί του τα ξέχασα όλα. Ήταν ένας άντρας γύρω στο 1.80, με ξανθά σγουρά μαλλιά και φαβορίτες. Φορούσε γυαλιά ηλίου, ένα μπλουζάκι με το όνομα κάποιας μπάντας και ένα μπλε τζιν παντελόνι. Το χαμόγελο του μου τράβηξε αμέσως την προσοχή, ήταν ένας πραγματικά όμορφος άντρας.
"Πως θα μπορούσα να βοηθήσω;" ρώτησα με την πιο γλυκιά φωνή που θα μπορούσα να μιμηθώ.
"Συγνώμη αν σας τρόμαξα" είπε ευγενικά. "Έχετε τροφή για ψάρια;"
Τροφή για ψάρια; Ξενέρωσα λίγο μέσα μου. Λόγω του παρουσιαστικού του περίμενα να έχει τουλάχιστον σκύλο, αν όχι γάτες. Σε καμία περίπτωση ψάρια. Δεν το έδειξα παρόλα αυτά.
"Ναι φυσικά, εδώ στο τέλος του διαδρόμου" είπα και ο άντρας με ακολούθησε στο πίσω μέρος του μαγαζιού.
"Τι ψαράκια έχετε;" ρώτησα.
"Ε ένα χρυσόψαρο έχω."
Πολύ ξεχωριστό, σκέφτηκα καθώς του έδειχνα τις τροφές για τα χρυσόψαρα. Διάλεξε μία και κατευθυνθήκαμε στον χώρο του ταμείου για να πληρώσει.
"Θα χρειαστείτε πλαστική σακούλα;" ρώτησα πριν ολοκληρώσω την συναλλαγή.
Με κοίταξε κάπως περίεργα και μετά χαμογέλασε.
"Νομίζω πως μπορώ να το κουβαλήσω." είπε χωρίς να χάσει το χαμόγελο από το πρόσωπο του.
"Σωστά. Από συνήθεια βλέπετε." του εξήγησα προσπαθώντας να το σώσω. "Έχω ακούσει ένα σωρό από πελάτες οπότε ρωτάω πάντα για να είμαι καλυμμένη".
"Ναι καταλαβαίνω, μου συμβαίνει και μένα συνέχεια στην δουλειά."
"Α, που δουλεύετε;" ρώτησα συνειδητοποιώντας ότι ήθελα να συνεχίσω την κουβέντα μαζί του.
"Εδώ πιο κάτω, στο Φωτογραφείο στην πλατεία." απάντησε πρόθυμα.
"Α σας έχω δει σίγουρα τότε! Είχα βγάλει τις φωτογραφίες για την κάρτα υγείας μου εκεί. Πάνε πάνω από δύο χρόνια βέβαια."
YOU ARE READING
between us
RomanceΣυνεχίσαμε να κάνουμε το τσιγάρο μας για λίγα λεπτά ακόμα. Κάποιες στιγμές δεν μιλούσαμε καθόλου, χωρίς όμως να υπάρχει άβολη ησυχία. Παρόλο που ήταν η τρίτη φορά που τον έβλεπα ένιωθα σαν να τον ήξερα χρόνια. Αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα. Το θέμα ήτα...
