Tutkun aley Altay demir
gecenin 1’i işden çıkıp düşünceli şekil de yüruyorumdur ve sonun da eve vardım kapıyı açıp yorgun bir şekil de içeri girdim *Ohh sonun da bu gun de bitti* diyerek kendimi koltuğa attım
telefonuma bi mesaj gelir hemen elime alıp bakarım (yarın akşam için hazır mısınn) diye bir mesaj gelmiştir ‘’kizim uyumadın mı sen bu saat de’’ yazarak bi mesaj atarım (yok be ne uyumak yarın sergi için ne giyineceğimi düşunüyorum🥹) “uyu daha sabaha var 🤫” yazarak bi mesaj atarım telefonu bırakıp kendime yorgunluk kahvesi hazırlarım kahvenin kokusu tüm eve dolmuştu kahvemi alıp koltuğa otururum telefonu yeniden elime alıp yarın için ne giyineceğim şeylere bakarım saat 3u geçerek uyumaya giderim
[SABAH]
12;00 alarm’ın çalması ile uyanırım güzel uyku almıştım ve bu beni iyi hissettiriyordu arkadaşımı arayıp konuşurum *gunaydinn erkenci kuş daha uyanmadın mı* gülümseyerek derim* (sabah sabah bu ne keyif knk ) der uykulu bir ses ile
*ohoo ne sabahı saat 12 olmuş bile normal de bu saat de iş yerin de olmalıyım ama özel gün bu gun* diyerek salona inerim
(evett o zaman akşam birlikteyizz) der
telefon konuşmasından sonra kahvaltımı yapıp iş yerine atolye geçerim bi kaç resimlerim vardı onları tamamlamaya gitmişdim odama gecip * eveett hadi başlayalım bakalım * derim
cizimler bittikten sonra akşam için hazırlanmaya başlarım bu benim için çok özel davetti o yüzden çok şık olmalıyım heyecanımı bi kenara bırakıp eve geçip hazırlanırım odama geçip akşam için özel sarı sarı elbisemi giyerim ve papatya kokulu parfum vurduktan sonra evden ayrılırım arabama binip arkadaşımı beklerim en sonun da o da geldikten sonra gideriz ve sergiye geldikten sonra arabadan inip içeri girmeye yol alırız davetiyemizi gösterdikten sonra içeri geçerim herkes bi anda şaşkın şaşkın bakar sarı sarı herkesin içinde parlıyordum bazı iş arkadaşlarım ile konuşup muhabbet ederim (tutkun gerçekten çok şık olmuşsun) der ‘’ah çok teşekkurederim ‘’ (tutkun bunca zaman oldu senin yanında bi adam göremiyoruz açıkcası şaşırdık) ‘’ya sevgili işleri pek benlik değil bi adam da düşunmuyorum ‘’
tatlı muhabbet den sonra tablolara bakarım ve bi adam yanıma doğru gelir onun da geldiğini farkederek ona doğru bakarım (selamlar hanımefendi sizin gibi güzel hanımefendi ile tanış olmak isterim) ‘’selam sizi ilk defa buralar da göruyorum isminiz nedir’’ diyerek gözlerimi alamıyordum adamdan o kadar çekici gözuküyodu ki (ismim Altay demir) der ‘’Memnun oldum ben de Tutkun aley’’
bu tanışmadan hemen sonra Altay bir çingene kızın tablonun hikayesini anlatır ama herkesin anlattığı sıradan değildi bu dillerden dile farklıydı o kadar güzel anlatıyordu ki etkilenmemek mümkun değil
kısa ama güzel çingene kızın hikayesinden sonra yeniden muhabbet başlar
‘’Altay bey ne iş yaptığınızı bilmiyorum ve bu kadar güzel hikaye anlatan biri sanat ile ilgilidir bence’’ derim (aslında benim işim tamamen farklı ben bir polisim ve bu davete bi arkadaşımın daveti ile geldim) ‘’hmm anladım o zaman sanat ile ilgilenmiyorsunuz yani’’ (ilgileniyorum tabi ki şarkı söyluyorum ara sıra benim için bir terapi) ‘’gerçekten mi ben de şarkı söylemeyi severim bi kaç şarkı yazdığım bile oldu’’ (hmm öyle mi bir gün hepsini okumak ve dinlemek isterim) ve gecenin sonu yaklaşıyordu biz zamanın nasıl geçtiğini anlamamıştık bile
(böyle sarı sarı giyinmişsiniz bu Aslanın dikkatini ceker ama dikkat edin sizi kapmasın) ‘’hmm demek siz de aslansınız bi ortak yön daha eklendi’’
ilk bölum boyleydi umarım beğenmişsinizdir🤍
