SYLVANNA POV
"Athena what are we doing here? Bakit tayo na sa cemetery?" Aniya ko sa pinsan
kong nakngiti lang ng matipid habang naglalakad
"Cous, nandito si lola. Bibisitahin natin siya kasi death anniversary niya." Aniya niya
"Pagpasensiyahan mo na ah, hindi ko kasi maalala lahat."
"Hey, It's okay—kahit nga sila tita at tito hindi mo maalala. Huwag mo munang pilitin dahil ang mahalaga ngayon nagsisimula kang tumayo uli at alalahanin ang lahat"
ngiting tipid na lamang ang naibigay ko sakanya, Mula nang bumangon ako sa Hospital bed lahat ng taong nakapaligid sa'kin ay hindi ko makilala, nagkaroon pa ako ng tantrums dahil sa hindi sila pamilyar sa'kin.
Na sa harap ko na ang lola, I am trying to recall those bonding moments we had. I can't wait anymore to remember them.
