DENENMİŞ YALNIZLIK

1. Bölüm: İSİM-ŞEHİR

Herkes Tut-kal için yeni bölüm beklerken benim yeni bir kurguyla Wattpad 'e dönmem! Ama sizde okudukça ban hak vereceksiniz bu kurgu öyle böyle değil. Ben yazarken ve kafamda kurgularken çok eğleniyorum. Henüz o bölümlere gelmedik ama birkaç bölüm sonra... Üf üf üf! Neyse bu arada Kurban Bayramı'nız mübarek olsun. Herkese iyi bayramlar!
***

İnsanın bu hayatta yapabileceği en büyük çılgınlık nedir? Sanırım benimkisi henüz 21 saattir tanıdığım biriyle evlenmek! Şaka yapmıyorum! Şuan bir düğün salonunda yanımda müstakbel kocam ile beraber onun ailesindeki üyelere gülümsüyordum.

"Şuradaki kapalı kadın benim teyzem. Onun yanındaki de eşi." dedi müstakbel kocam. Söylediği şeye sadece başımı saklamakla yetindim.
Birkaç dakika sonra nihah memuruda gelince artık beklenen sona geldiğimizi hissettim. Ya da son görünümlü yeni bir başlangıca...

Ben Efsa Taşçı. 24 yaşındaydım ve hayatımda ilk kez kendi başıma bir karar verdiyordum. Bu kararım henüz 21 saattir tanıdığım bir adamla evlenmekte olsa sonuçta benim ilk kendi kararımdı. Müstakbel kocam yani Mehmet Ege benim sol elimi tuttu ve nikah masasına doğru beni yönlendirdi. Elimi bıraktıktan sonra önce benim oturacağım sandalyeyi çekti. Ben sandelyeme oturunca o da kendi sandalyesine geçti. Nikah memuru ve şahitlerde yerini alınca salonda önce derin bir sessizlik oldu. Hadi ama! Bu kadar gerginlik olmaz. Birazdan Acun'un çıkıp "Evet bir acil durum konseyine hoşgeldiniz!" demesini mi bekliyorsunuz?

 
Neyse konumuza dönelim. Nikah memuru boğazını temizledikten sonra bize döndü.
"Burada bu iki gencimiz güzel bir saadet yuvası kurmak istemeleri sebebiyle toplandık. Şimdi hem şahitlerimizin hem de misafirlerimizin huzurunda sormak istiyorum. Siz Efsa Taşçı kimsenin baskısı ve tehtidi altında kalmadan kendi hür iradenizle Mehmet Ege Berker beyefendiyle evlenmek istiyor musunuz?" Kendimi sakinleştirmek adına derin bir nefes aldım.

"Evet!" dedim olabildiğince gür bir sesle.

"Siz Mehmet Ege Berker kimsenin baskısı ve tehtidi altında kalmadan kendi hür iradenizle Efsa Taşçı hanımefendiyle evlenmek istiyor musunuz?"

"Evet!"

"Bende belediyemizin bana vermiş olduğu yetkiye dayanarak sizleri karı koca ilan ediyorum. Bir ömür boyu mutluluklar." dedi nikah memuru ve nikah cüzdanını bana uzattı. İlk başta almakta tereddüt etsemde Mehmet Ege'nin bakışlarından sonra cüzdanı aldım.

Vay canına! Artık evliydim! Buna hâlâ inanamıyordum. Tabi bir de ilk dans vardı ya! Of ben bunu nasıl unuturum! Günün burada son bulacağını sanmıştım halbuki!

"Hadi!" dedi Mehmet Ege. Sağ elini bana uzatıyordu. Aslında canım hiç dans etmek istemiyordu ama onun benimle girdiği bu oyun için kendimi bir anda dans pistinin ortasında buldum.
Eh fena dans etmiyor değildi. Belki de partnerinden kaynaklıdır. Her şeye illa kendimden bir pay biçmeden duramıyordum.

"Teşekkür ederim." dedim. İlk danslarda hep ne konuşulduğunu merak etmişimdir. Ama hiç kimsenin bizim gibi bir konuşma yapmadığına kesinlikle emindim. Kaşlarını çatarak bana baktı.

"Neden?" Sence neden? diye sormak istesemde bu söyleyeceğim şeyi yuttum. Onun yerine şunu söyledim:

"Neden olacak bana yardım ettiğin için. Yoksa sen her sana evlenme teklifi eden kızla evlenir misin?" dedim sinirli bir şekilde. O ise gayet sakin bir şekilde sorumu cevapladı.

"Bana ilk evlenme teklifi eden kız sensin. Şuan da seninle evli olduğuma göre evet bana her evlenme teklifi eden kızla evlenirim." Tam ağzımı açıp bir şeyler söylüyordum ki söyleyeceklerinin daha bitmediğini anladım.

"Ama bundan sonra ki teklifleri maalesef değerlendiremem. Malûm artık evli bir adamım." dedi.

***
Okuduktan önce veya sonra veya okurken lütfen o minik yıldıza tıklamayı unutmayın. Bol bol yorum yapın. (Yorumların hepsini okuduğumu söylememe gerek yok herhalde ama ben yine de söylüyorum.) Neyse tekrar bayramınız mübarek olsun. 🥳💞🥰