Abicim...

28.Bölüm✨

Önceki bölümleri okumak istiyorsanız BitenBirMasal_444mention hesabına tıklayıp okuya bilirsiniz

---------------------------------------------------------

"Uyandı, doktor eli kımıldadı... Doktor bir şey yapın, Hira Uyandı.... Hiram uyandı..."

"Uyandı, Hira Uyandı, Sonunda uyandı"

"Uyandı Hiram, cabuk uyan. Sana çok ihtiyacım var güzelim

"Bu güne kadar bana yalan söylememiş tek insan sendin Hıram. Beni bu hicligimde yalnız bırakma Hiram. Sana en ihtiyacım olan anda beni sensiz bırakma. En büyük korkumu yaşatma"

******************

Yine kendimi buz gibi hissediyordum. Çok soğuktu. Ve benim hissettiğim tek şey soğuktu. Ellerimi ayaklarımı, hicbiryerimi hissedemiyordum. Umarım kısa bir an böyle olurdu...

Sanki bir şeyler daha hissediyordum. Elimi üstünde bir sıcaklık. Bir el

Kimin ekliydi acaba, gözlerimi açıp bakmak istiyordum ama sanki bedenim ölmüştü

Sonra yavaş yavaş saçlarımda da eller hissetmeye başladım. Ya abimiydi, ya Ceren, yada Çağan. Annemde ola bilirdi

Səs duymaya başladım ama çok hafifti bu ses. Uğultu gibiydi, yada bir fısıltı

"Benim kıyamayıp ta okşayamadığım bu saçları, bir başkası dokundu acıttı. Ben buna nasıl dayana bilirim, ben buna nasıl izin verdim"

Kendisini suçluyordu anladığım kadarıyla ama bu başıma gelen hickimsenin suçu değildi. Kendisini boşuna suçluyordu her kimdise

Kalkmak istedim, başıma gelenlerin onun suçu olmadığını söylemek istedim. Ama yapamadım, kalkamadım. Aksine dahada güçsüzleştim

Artık çok geçti damarlarımdan akan soğuk şey beni uyutuyordu. Yine uyuyacaktım

2 saat sonra⏳

Ceren hanımdan

8 saat oluyordu. 8 saat idi ki onun uyanmasını bekliyorduk. Hepimiz tükenmişti. İçimize uyandı diye tam yeni sevinc doluyordu ki doktorlar yine serum verip uyutuyorlardı. Ama hepsi Hira'nın sağlığı içindi, herşey o iyi olsun diyeydi. Kendimizi sadece böyle sözlerle teselli ediyorduk, başka birşey yapamıyorduk

Doğan..... Onun kendisini yalnız ve suçlu hissetmemesi için elimden geleni yapıyordum ama hiç yardımcı olmuyordu bana. Sessizliğinin içinde kendisiyle savasiyordu

Ama Çağan için aynı şeyleri söyleyemiyordum. Duygularını anlamıyordum, ne hissettiğini ne düşündüğünü hiç kavrayamiyordum. Ve bu yüzdende ona yardımcı olamıyordum. İşte psikoloji okumanın faydaları

Bütün gece Hira'nın başında tek beklemişti, bense onları camın diğer tarafından izlemiştim. Doktor son seruma kadar hastanın yanında sadece bir kişinin kala bileceğini söylemişti. Ve Çağan bizi dinlemeden hızla içeriye girmişti. Caganda anladığım tek şey, şu an Hira ya çok ihtiyacı olduguydu

Odaya girdiği andan beri onları izledim

İlk önce hiç birşey yapmadı. Sonra Hira'nın elini çekinerek yavaş yavaş tutmuştu, ardından dudaklarına götürüp öpücükler kondurmaya başlamıştı. Gözlerinden akan yaşları gördüm Hira'nın ellerinin üstüne düşen yaşlarını. Sonra elleri Hira'nın saçlarına kaydı, ilk önce narin narin okşadı sonrada parmaklarıyla hissetmeye çalıştı. Öptü, kokladı, okşadı