I'm in love with the satan

hayattan bir gün

Günün ortası en kötü zamandır yaşamak için. Sabah kalkınca gün başlar umutlar vardır. Akşamları ise tüm aklım yatağımda olur, sadece uyumayı düşünürüm. Ertesi günü hayal ederim. Beklemeyi çok severim kendimi oyalamayı. Ama bu beklentileri gerçekleştirmem gereken öğlen saatleri işkence gibidir. Hayallerini gerçekleştirmek için çalışan biri değilim, sevmem. Zamanında yapardım. Kendimi boş hayallerle kandırıp her gün hiç uğruna saatlerimi verirdim. O zamanlar içimdeki boşluğu hep görmezden geldim. Beni motive edicek amaçlar aradım,buldum. ama şuan hissettiğim boşluğun tarifi yok. Çok huzurluyum her şey çok güzel. İçimdeki boşlukla baş başa ve sekunce yaşıyorum. Tutkularım ve heveslerim olmadan sakince her gün yaşıyorum. İnatla vazgeçmeden sıkılmadan (çok edebi gidiyo farkındayım ama ciddi olarak yazmıyorum haberiniz olsun taşak geçmek amaçlı yazdığım bir kitap) (okdr da diil mk )
Bi sabah yine kalktım. Akşama kadar ne yaptım bilmiyorum, gerçekten hatırlamıyorum. Akşam son birkaç aydır kullandığım ilaçları almak için salona geçtim. İntihar edicek biri değilim. Korktuğum için değil kendime hala şans tanıyorum.
Ama nedendir bilinmez. O gün önümde açılmamış paketlerce ilaç görünce aklıma gelen düşüncelere engel olamadım. İntihar değildi adrenalin duygusu hoşuma gidiyor. Risk almak, adrenalinle yaşamak.
Ama ne yapsam içimdeki boşluğu dolduramadim. Hastanede geçirdiğim birkaç kriz ve haftadan sonra eve gelince her şey aynıydı.
O gün adrenalinden ümidi kestim.
Beni sadece yaptıklarımdan pişman bıraktı. Ne istediğimi biliyorum. Sakin ve huzurlu bir hayat. Sevdigimle. Sadece onun için yaşamak. Onunla ölmek.

(Of hikayeden çok sıkılmisam beye söz verdim osbire ara verdik o yüzden fotolarına da bakamiom Allah'ım çok özledim)

(Bakırkertenkele31 izleyip gelcem bi dk)