Oyun Arkadaşım (Yarı Texting)

^1^

Evet kabul etmeliyim ki kesinlikle kız olmam şüpheliydi.Çünkü genelde diğer kızlar gibi makyaj yapıp,saçlarımı düzeltmem ya da bakım falan yapmak yerine odamda oturmuş oyun oynuyordum.Çünkü bu arkadaşınız erkek kuzenler ile büyümüştü.

Evet,erkek kuzenler kesinlikle en iyisiydi.

Bir kerem küçük yaşta SmackDown öğrenir ve deli gibi dövüşürdünüz.Bunun yararları ise bir kavgada en az yaralanan ve en çok hasar veren taraf olurdunuz.Hayatımda en işime yarayan kısım diyebilirdim.Çünkü ben erkek gibi yetiştirilmiş bir kızdım.Tamam bazen kız tarafım bir yerlerde kendini belli ediyordu fakat ben genelde erkek huyluydum.

Bunu çoğu hemcinslerim 'pick me' kavramı olarak anlayabiliyor.Tekrardan hatırlatmak isterim ki pick me karşı cins için kendi cinsini aşağılayanlara verilen addır.Yani benim erkeklerle sohbet etmem,onlarla daha iyi anlaşmam veya onlar gibi davranıp,dövüşmem pick me olduğum anlamına gelmiyordu.

Tamam sanırım o kadar erkeksi değildim.Yani erkeksilik de bir yere kadardı.Mesela bugüne kadar herkes gibi benim de sevgilim olmuştu.Sonu evini basıp o çok pahalı konsolunu kırmam ile bitse de bunu hiç sorun etmiyorum.Hayatım bir kız gibi ilerliyordu.

Sadece bunun bir kısmında hayatıma giren bu mükemmel oyun vardı.Saatlerdir oynar,günümün yarısını burada geçirirdim.Günümün yarısı dediğim sadece geceleri aktif takılan bir oyuncuydum.Nedensiz bir şekilde geceleri daha eğlenceli oluyor ve daha iyi oyuncular yakalıyordum.

Ayrıca kesinlikle gece tüm ev halkı yattıktan sonra oynanan savaş oyunu kadar güzel birşey yoktu.Hayatımın önemli parçası,daha doğrusu en güzel parçası haline gelmişti.Gene her zamanki gibi geceleri ev halkının kendi halinde takıldığı vakitlerde odama geçip oyun oynuyordum.

Mikrofonlu kulaklığım kulağımda ve mikrofon kısmı her zamanki gibi ağzımdaydı.Oyuncular ile konuşmayı hatta tartışıp bazen de arkadaş olmayı çok seviyordum.Sosyal biriydim ve bu sanal ortamdaki herkes aşırı iyi geliyordu.Ya da ben abartıyordum.Evet bazen veletlerin gezdiğini saymasam bile oyun güzel oluyordu.

"Karşıma çıkan velet siktir git uyu lan!"diyerek yükseldim önüme çıkan oyuncuya.Velet olduğu karakterinden belliydi.Tamam oyun aşırı iyiydi fakat bazen araya giren toksik kitleyi boğazlayıp gebertmek istiyordum.

"Velet anandır"Af buyur?Aha karşımıza çıktı,bu azgın veledodan daha kurtulamayız.Şimdi yedinci sınıf fen dersinde öğrendiği bütün o gereksiz bilgileri anam ile karıştırıp ortaya serecekti.Ben yıllardır bu sektördeyim arkadaşlar biliyorum bunları.

"Oğlum siktir git belanı bulma"diyerek onun olduğu oyundan çıktım.Gerçekten şuan ciddi anlamda uğraşamazdım.Sabahları onlar ile laf yarışına girmek beyin yorsa da insan küfür haznesini geliştiriyordu.Pardon geriliyordu.

Başka haritaya girdim bu sefer.Zor bir haritaydı fakat hallederdim.Bende en nihayetinde pro bir oyuncuydum.Derin bir nefes alıp mikrafonumu düzeltip hafif ağzımdan uzaklaştırdım.Ağzıma çok yanaşınca sesim bok gibi çıkıyor artı bütün hışırtıları ortaya seriyordu.

Güzel güzel ilerlerken bir de ne göreyim,bir Allah'ın aptal embriyosu bana ateş etti.Hemde kafadan!Hemde....Kafadan!Hemde!Kafadan!Silahı elinde bir tur döndürdüğünde şaşkınlıkla ekrana bakakaldım.Kıyafetinde anlaşıldığı kadar proydu.Ama benim şeytan tarafımla daha karşılaşmamıştı.

Sinirden önümdeki klavyeye vurup elime aldığım yastığı kafama gömerek bir sinir çığlığı attım.Ardından yastığı tekrardan yatağıma fırlattıktan sonra mikrafonu tekrardan düzelttim.Konsoldaki elim hızlı bir hareketle yeniden doğuş alanından ilerlerken öfkeli bir soluk verdim.