YAĞMURLU SESSİZLİK

polisler yardım edebilir miydi?

   İfade verip çıktıktan sonra eve geri döndüm. İlaçlarımı kullanmayı aylar önce bırakmak zorunda kalmıştım. Tekrar doktora gidip ilaç icin konuşmalı mıydım?

   Koltuğa oturdum ve her şey nasil bir anda böyle oldu diye belki 30. Kez düşünmeye başladım. Parmaklarım bir çok kez geçirdiğim ameliyat ve fiziktedavi ardından diğer herkesin parmakları gibi oluyordu. En azından olsun diye çabalıyordum. Bu olaydan sonra taşınmayı düşünmedim çünkü hep kendimin bir sonraki güne gözümü acamayacagimi düşünürdüm. Öyle olmadı. Bir yerden baslamam lazımdı lakin ben bu ipin ucu nerde bilmiyordum. Neyse önemli olan tutmak diyip yola koyulmam gerekiyordu.

   Polisler cidden yardım edecek miydi?
Elimi yüzümü yıkarken aynaya bakmıyordum. Yüzümü unutmuştum. Kafamı hafifçe kaldırmak istedim. "Jen yapma kendine bunu, iyi olmalisin" kafamdaki bu ses en yakin arkadaşımın sesiydi. Lia. insanın yakın arkadasi olması ne garip. Hiçbir bağınız yok ama hayatta kendimden çok ona güveniyorum.

  Aynaya baktığım an gözlerim dolmustu. Ne hale gelmiştim böyle?
Yanaklarımda ezikler, kanlanan gözüm, dökülen saçlarım ve kirpiklerim,iyileşmiş ama izleri duran nice yaralar. Neydim ben? Bir insan olmaktan cok uzaktim. Özür dilerim jen diyip ağlamaya başladım. Dakikalarca ağladım belki halime. Kendimi bir boşlukta kaybetmiştim şimdi ise o boşluğa dönüsüyordum. Tanrım! Yardım et bana...