Londyn, 1970 rok. Niebo było szare, a powietrze nasycone zapachem nadchodzącej burzy. Pearly Taylor, z jej niepokornymi, brązowymi lokami tańczącymi na wietrze, stała na chodniku przed domem, w którym dorastała. Miała piętnaście lat, ale w tamtym momencie czuła się jakby miała sto. W jej oczach malował się strach, który z każdą sekundą stawał się coraz bardziej realny.
Wszystko działo się zbyt szybko. Emilly, jej młodsza siostra, zawsze była tą, która podążała za Pearly jak cień. Dziś jednak, to cień pochłonął Emilly. Pearly widziała tylko błysk czarnego samochodu, usłyszała krzyk, który przeszył jej serce, i zobaczyła, jak małe, szczupłe ciało jej siostry znika wewnątrz pojazdu.
Bez wahania rzuciła się w pogoń. Jej nogi poruszały się tak szybko, jak tylko pozwalały jej na to siły, ale samochód był szybszy. Z każdym metrem, który go oddalał, serce Pearly biło coraz wolniej, a nadzieja gasła. Zawołała imię siostry tak głośno, że aż jej gardło zaczęło boleć, ale jedynym odpowiednikiem był odgłos grzmotu, który rozdarł niebo.
W tamtym momencie Pearly zrozumiała, że jej świat, tak pełen beztroskich dni i siostrzanej miłości, rozpadł się na kawałki. Została sama, z bólem tak wielkim, że aż niewyobrażalnym, i z pytaniem, które nie dawało jej spokoju: "Dlaczego oni wzięli Emilly?"
To pytanie miało stać się początkiem jej podróży – podróży, która poprowadzi Pearly przez najciemniejsze zakątki ludzkiej duszy, ale także nauczy ją, czym jest prawdziwa odwaga.
