Bölüm şarkımız Oğuzhan Koç=Heyecandan
Kimsenin beni sevmesine ihtiyacım yoktu.Çünkü ben daha kendimi sevmiyordum.Başkalarının beni sevmesini bekleyemezdim.Ben babamı öldürdüm.Evet aynen öyle.Ben babamı öldürdüm.Hem de 8 yaşımdayken.2.sınıfken.
Babam bana alkol içirirdi.Bir insan kızına bunu yapar mıydı?Benim babam yapmıştı.Bir sabah uyandım.Karşımda kanlar içinde yatan babam,benim elimde duran kanlı bıçak..
Atlatamadım,atlatamazdım da.Ben katildim.Ben 8 yaşımda katil olmuştum.Annem tam 15 senedir bunu saklıyor.Annem,babamın bana alkol içirdiğini bilmiyordu.Anneme anlatamamıştım çünkü tehditler ağzımın fermuarıydı.
Bugün 23.yaş günüm.Tam 23 yaşında oldum.Acılarla dolup taşan tam 23 yaş..
Ben Defne.23 yaşında annesiyle,anneannesiyle ve teyzesiyle beraber yaşayan,tasarımcılık okuyan bir kızım.Ve annem bugün bana hayatımın değişeceği belki de alt-üst olacağı birşey söyledi.
Annem evlenmeye karar vermiş.Evet en doğal hakkı.Özellikle kocasından 11 sene boyunca şiddet görmüş bir kadının en doğal hakkıydı.Mutlu olmalıydı.Karışamazdım.
Boşboş yatakta oturuyordum.Yağmur yağıyordu.Severdim yağmuru.Kapımın tıklanmasıyla irkildim.Gelen annemdi.
"Bebeğim korkuttum mu?"
"Hayır annecim dalmışım birazcık."Annemle çok iyi bir anne-kız ilişkimiz vardı.Birbirimize asla darılmazdık.
"Eşyalarını topladıysan hadi çıkalım anneannenle teyzen bizi bekliyor"Annemin yeni evlendiği adamın evine taşınıyorduk.
"Hazırım.Çıkabiliriz"
Bizi almaya bir araba gelmişti.Arabanın içinde annemin yeni kocası Gökhan Akgün de vardı.Araba durdu,geldiğimizi düşünüyordum.Kapı açıldı.İlk gördüğüm büyük bir ev oldu.Sonrasında ise gözüme çarpan birkaç hizmetçi ve..Ve Yunus Akgün?!Onun burada ne işi vardı?Yoksa Gökhan Beyin oğlu Yunus Akgün müydü?Fanatik bir Galatasaraylı olarak onu görmek beni çok mutlu etti.
Gökhan:Defne?Daldım kızım hadi in.
Yunusa dalmıştım.Arabadam indim.Tam bavulumu alacakken hafif kilolu bir adam bavulumu aldı.Adama teşekkür edip teyzemin yanından yürümeye başladım.
Gökhan:Defne,Sevda sana odanı göstersin kızım.Sevda Defneye odasını göster.
Yunusa çok dikkatli bakmamaya çalışarak adının Sevda olduğunu öğrendiğim kadının atkasından yürümeye başladım.1 kat yukarı çıktık ve bir kapının önünde durduk.
Sevda:Odanız burası Defme Hanım.Siz iyice dinlenin biz kıyafetlerinizi yerleştiririz.
"Sevda buna gerek yok.Kıyafetlerimi ben yerleştiririm.Herşey için teşekkür ederim"
Sevda da bana teşekkür edip odadan çıktı.Doğru konuşmak gerekirse baya büyük bir odaydı.Bavulumu açtım ve kıyafetlerimi yerleştirmeye başladım.Eski evimizden aldığım annemle olan küçüklük fotoğrafımı da yatağımın başucundaki komidinin üstüne koydum.Kapım tıklatıldı.Gel dedim.Gelen Yunus Akgündü.
Yunus:Ben hoşgeldin demek için geldim ama müsait değilsen sonra gelebilirim.
İnce düşünüyordu..
"Yoo hayır müsaitim öyle yerleştirmeye çalışıyordum"
Elini uzattı."Yunus bu arada ben.Sende Defneydin galiba."
YOU ARE READING
MASUM(Yunus Akgün)
FanfictionOlmuyordu.Ne yapsam olmuyordu.Sadece ağlıyordum.Hıçkırık seslerimi duyabiliyordum.O ise aşağıda oturuyordu. Kapı açıldı.Girdiği gibi kokusunu duydum.Yanıma geldi yavaşça.Yatağa oturdu.Saçlarımı okşarken,çenemden tutarak kafamı kaldırdı. "Bana bak gü...
