Eylül +18

-1-

Ben Eylül 25 yaşındayım, Ailemle yaşıyorum, Hemşireyim, yaz gelmişti bizlerde dinleniyorduk. bir gün arkadaşlarımla birlikte partilemeye karar verdik, ailem izin verdi ve buluşma için süslenip güzel bir kombin yapıp dışarı çıktım partiliyiceğimiz yere geldim ve arkadaşlarımla konuşup sohbet etmeye başladım, her şey çok güzel ilerliyordu içecekler, arkadaş ortamım, müzik, çok güzel bir geceydi.

SAAT 00.43

Saatin bu kadar geç olduğunu görünce anlık bir şaşırıyorum

Zaman ne hızlı geçiyor böyle

Arkadaşlarıma gitmem gerektiğini söylediğimde bana ısrar edip kalmamı söylüyorlar ve onların zoruyla burada kalmaya devam ediyorum...

SAAT 2.45

Artık herkes dağılmaya başlamıştı ve bende arkadaşlarımla vedalaşıp mekandan ayrıldım...

Saat çok geç oldu ne diye durdum ki zaten, Ahh aptal kafam Ahh Eylül

Sokaklambalarının arasından tırsa tırsa yürüyorum ve her ıssız aralardan geçerken koşa koşa gidiyorum

Umarım birşey olmaz umarım birşey olmaz daha çok gencim bu yaşta bir şey yaşayamam hayatımın ilk baharlarındayı-

Arkamdan birinin geldiğinin farkına varıyorum adam yavaşça yürürken birden koşmaya başlıyor ve bende koşmaya çalışıyorum fakat topuklularla koşmak göründüğünden kolay değil adamın bana yaklaşmaya başladığını fark edip son hızımda koşmaya çalışssamda anlık ayağımın denge kuramamasıyla yere düşüyorum ve adam tam olarak arkamda beliriyor

Ona korku dolu gözlerle bakarken adam çok mutlu bir şekilde sırıtıyordu

"NE İSTİYORSUN BENDEN BIRAK BENİ GİDEYİM NAPTIM BEN SANA"

Adam hiç birşey demeden telefonunu kurcalıyor fırsat bu fırsat diyip sessizce ayağımdaki topukluları çıkartıp babet çoraplarımla kalıyorum ve adam telefona bakarken ben ise birden kalkıp koşmaya başlıyorum

"HEY!"

Arkamdan ne kadar seslenirse seslensin onu takmayarak koşmaya devam ediyorum

Birşey olmiycak Eylül sakin ol korkma

Ne kadar kendimi tesselli etmeye çalışssamda bunlarda bir yere kadar
Hemen farklı bir sokağa giriyorum ve bir arabanın arkasına saklanıyorum

Beni burda bulamaz izimi çoktan kaybettirdim herşey yolunda

Derin bir nefes alıp iç geçirirken adamın tekrar dibimde belirdiğini görüyorum

İşim bittimi yani? bu kadar mıydı benim hayatım? böyle saçma sapan bir nedenden dolayı mı ölücektim? üstüne en genç zamanlarımda...

Adam eğiliyor ve arabaya o kadar yaslanıyorum ki az sonra düşücekmiş gibi geliyor

"Benden kaçamassın"

Ona korku dolu gözlerle bakarken gözlerimin kapandığını hissediyorum...

Gözlerimi açtığımda kendimi soğuk ve pis bir yerde buluyorum sanırım bodrumdaydım

Nerdeyim ben neler oluyor böyle

Diye içimden konuşurken dün geceyi hatırlıyorum

Bir adam... beni kovalamaya başlamıştı... Ve en son arabanın ordaydım sanki

Düşünürken kapının açılma sesi geliyor ve yattığım yerden oraya doğru bakıyorum

"Vay prensesimiz uyanmış. Yoksa katilimiz mi desem?"