one shots bz

- in me hoofd -

Pov roel

Het is weer zover de tijd van het jaar dat mijn clusterhoofdpijn erger worden.
De jongens weten ervan maar hebben het nooit gezien. En als het aan mij ligt krijgen ze het ook nooit te zien. Ik kan het niet aan om hun gezichten dan te zien. Ik kan ze daarmee niet opzadelen.  Maar goed verder naar vandaag. Ik besluit maar om op te staan. Na een tijdje is het gelukt. Ik heb niet zo'n honger dus sla het ontbijt over. Wat ik steeds vaker doe trouwens. Na een uurtje is het tijd om naar kantoor te gaan. Onderweg neem ik wat kauwgom voor de stank uit me mond. Als ik aankom merk ik dat er al meer auto's staan dan normaal. Ik loop maar naar boven. Als ik binnenkom krijg ik bezorgde gezichten naar me toe.
Ro :gaat het goed? Je bent nooit zo laat.
Te laat hoe dan.
Ra :ja natuurlijk was aleen de tijd vergeten.
Ro :prima.
Dat scheelde niks. Ik zeg de rest gedag en ga aan het werk. Na een paar uurtjes is het tijd om te lunchen. Ik neem gewoon een broodje kaas.
Ma :ohja jongens we hebben vanavond een show. Was vergeten te zeggen.
Kutzooi ja daar heb ik natuurlijk geen zin in. Dan gaan ze me weer de hele tijd belachelijk maken omdat ik niet kan zingen. Iedereen reageert of dit de normaalste zaak van de wereld is. Gewoon een dag van te voren laten weten dat we een show hebben. Dat kan toch niet. Ik merk dat ik aangetikt word.
Ik schik op uit mijn gedachtes.
Ra :huh?.
Mi :gaat het goed?
Ra :ja hoezo?
Ko :Je was even weg.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik merk dat ik een beetje in paniek raak maar hou het binnen. Niemand die het kan zien. Me hand in me knie geknepen. Want die is toch onder de tafel.
Ma :is het omdat ik het zo laat pas heb gezegd?
Kut nu denkt matthy dat het zijn schuld is.
Ra :nee natuurlijk niet.
Ro :weet je het zeker.
Waarom vraagt die nou door.
Ra :jazeker.
Ko :als jij het zegt.
En zo gaan ze verder met eten wat een geluk. Toch merk ik dat de paniek niet helemaal weg is.
Ra: ik ga naar de wc.
Oke effe rustig worden nu. Denk ik in me zelf. Maar natuurlijk raak ik aleen maar meer in paniek. Ik merk dat ik geen adem krijg. Zou ik de jongens bellen. Nee ze mogen zich geen zorgen maken. Het lukt niet mee rmet ademen.
Op een gegeven moment word er geklopt.
? :roel gaat het.
Ik kan niet maken wie het is. Zo erg ben ik in paniek.
Ra :ja prima.
En dan hoor ik de voetstappen weggaan.
Ik probeer rustig te worden maar het lukt echt niet. En het duurt echt lang. Deze keer.
? :hey roel gaat het? Het duurt namelijk wel wat lang.
Ik krijg niks uit mijn mond.
? :roel ben je der? Ik ben het Rob.
Fuck. Het lukt niet woorden uit te spreken dus open ik de deur maar.
Ro :hey roel. Rustig maar ik ben der en ga nergens heen.
En zo zitten we nog even.
Na een tijdje gaan we naar beneden.
Ik krijg bezorgde blikken naar me toe.
Waarschijnlijk omdat ik rode ogen heb.
Ik besluit verder te gaan werken.
Na een tijdje voel ik een hand op me schouder.ik kijk om en zie matt.
Ma :hey waarom ga je niet lekker naar huis.
Ik wist het ze willen me hier niet.
Ra :nee dat hoeft niet.
Ma :gemaakt naar huis roel.
Ik ruim alles op ga naar de auto en begin met rijden. Halverwege merk ik dat ik wazig begin te zien. Alleen te laat ik voel een klap. En alles word zwart......

Makers note.

Hoi ik probeer veel te doen kwa posten van delen. Maar kan niks beloven.

Xxx
Zoey