Pencereden bakıyordum, gökyüzü
ağlıyordu gözyaşları sel olmuştu, yağmur damlaları yavaş yavaş akıyordu camdan, aynı gözyaşlarımın akması gibi, ay ışık saçıyor gökyüzüne teselli olmaya çalışıyordu adeta, yıldızlar parıldıyor hayat çok güzel diyordu , bulutlar hiç oralı olmuyor gözlerimi durduramadığım gibi gökyüzüde onları durduramıyor akıp gidiyordu.
Dünya hiç umursamıyor içinde olanları, eco sistemi çökmüştü, Dünya yok olacaktı, oda bıkmıştı hayattan, yalnız Ay ve yıldızlar halinden memnundu hayat onlara henüz karışmamış olsa gerek ki mutluluktan ışık saçıyorlardı.
Gökyüzünün göz yaşlarından kaçışan insanlar yahut umursamadan yürüyüp gidenler.
Günlerden pazar 31 aralık 2023,
2024 kapıdaydı saatler kalmıştı, o kapıdan girmesine. İnsanlarda beklemekteydi 2024ü, ne çabuk unutulmuştu 2023 oysa o gelirken de kutlamışlar, mutlulukla beklemişlerdi neden şimdi gidişine üzülmek yerine kutlama yapıyorlar? Seneler geçip gidiyor 2023de yaşadım 2024de de yaşamaya devam edeceğim, gereksizce.
Yarın kar yağacakmış, gökyüzünün göz yaşları donmuş olacak, canı yanacakmı acaba?
Ah, bu boş düşüncelerin ağına takılmış gidiyordu aklım, ne yapmalıydı, çok boştu hayatım, bir boşluk vardı daha doğrusu, bu öyle bir boşluktu ki kara delikten daha boş, Güneş'ten daha büyüktü ama bir türlü küçülmüyor, içini dolduramıyordum. Psikologlar, doktorlar hiç biri, hiç birşey yaramamıştı, ben bir türlü mutlu olamıyordum, bunun yanında mutluda edemiyordum !
Neden ? Nedeni neydi ki bunun ?
Mutluluk kim bilir ne kadar güzel ne kadar hoş bir duyguydu, ama ben o duyguyu hissedemiyor boşluğumu dolduramıyordum. Yanlızca karanlık, boşluk ve gözyaşları...
*Günlerden pazartesi 1 ocak 2024, yine pencerenin karşısında, karın yağışını izlemekteyim. Gökyüzü bu sefer beyaz ağlıyordu, ay ve yıldızlar daha parlak Dünya daha umursamaz. İnsanlar- insanlar mutluydu sanki, çocukların gülücükleri, yetişkinlerin mütebessim bakışları, yoksa şuan mutlumuydu gökyüzü? Bu gözyaşları, mutluluktanmıydı ?*
Yanaklarımda ıslak bir sıcaklık hissettim, dudaklarımda ince bir tebessüm belkide gün, benim için aydınlanıyordu ?:)
Günlerden cuma 1 şubat 2024
Yine penceremin önündeyim, Güneş gözlerimi kamaştırıyor, insanlar yine mutsuzca sokaktan geçip gidiyor bende umarsızca onları izliyorum.
Gün doğdu fakat içimde hala bir boşluk var, sanırım başka günün doğumunu beklemeliyim...
12/4/2024 yeni bir gün
Güneş bu gün ayrı bir parıldıyor, insanlar farklı gözüküyor, gökyüzü bana huzur veriyor bu gün içimde bişeyler coşuyor. Dudaklarımda kocaman tebessüm, bir elimde çikolatalar diğer elim bir yetimin elinde, neşeyle şakarken gün doğmuştu ve ben Mutluydum.
Elimi tutan yetime baktım bir bana bakıp gülümsüyor bir yandan çikolatasından ısırıyordu, gözleri mutluluktan parıldıyordu sanırım mutluluk buydu,
Bir başkasını mutlu etmek...
By; şahıs-
