Olmam gereken yerden çok uzaktayım,
Belki de yoruldum, bilmiyorum öyle karışık, öyle yabancıyım ki,bu aralar kendime bile gelemiyorum.
Gözlerimi açtığımda beyaz bir duvar vardı.Duvarın beyazlığı gözlerimi açmam da bana engel oluyordu.zar zor gözlerimi açarak etrafa baktım.burası bir hastane odasıydı ve kimse yoktu.üstümde bir ağırlık vardı,ruhumda. Uyku beni tüm güzelliğiyle içine çekiyordu, karşı koyamiycak kadar yorgundum,sonunda uyku beni kollarıyla sardı uyuyandığım da başımda tanımadığım bir adam ve hemşire vardı.Ne olduğunu hâlâ anlayamıyorum,hemşire masada duran deftere notlar aldı ve odadan çıktı.sorgulamaya başladım.noluyo siz kimsiniz,ben neden burdayım?sakin olun lütfen herşeyi anlatacağım,"dedi"Aklım almıyor dehşete kapıldım,ben kimdim,burası neresiydi ve bu adam kimdi?Tahminen on dakuz veya yirmi yaslarındaydı,uzun boylu kumralfı.
Karsunun anlatımıyla
Ben Karsu Yılmaz,on dokuz yaşındayım,olaydan iki gün önce. Sabah yine bağrış sesleriyle uyandım,artık şaşırmıyorum.Anne ve babam her zaman kavga ederlerdi zaten,bunun sebebini sekiz yaşımdayken sorgulamayı bıraktım.küçükken sekizinci yaş günüme son bir gün kalmıştı,doğum günlerimi çok severdim.sabah uyandığımda bizimkiler evde değillerdi,her zaman ki gibi erkenden işe gitmişlerdi.kendime küçük bir sandiviç hazırlayıp kahvaltımı yaptım ve hemen en güzelelbisemi giyip bir süpriz beklemeye başladım.bekledim , bekledim,koltukta uyuya kalmıştım,uyandığımda saat gece on biri geçmişti,koltuktan kalkıp yatağıma uzandım,uyuyamıyordum ,öylece tavanı izledim,içimde hala bir umut vardı,bir sürpriz bekliyordum.biraz sonra kapı açılma be kapanma sesi geldi büyük ihtimalle bizimkiler gelmişti ve yine kavga ediyorlardı ama bu seferki herzamnkinden farklıydı,duyduklarıma göre annem babamı aldatmıştı, şaşırtmadım çünkü birbirlerini ve beni hiç sevmemişlerdi.Babam evden çıktığında bende odamdan çıkım ve annemin yaşlı gözleri yeşil gözlerimi buldu, herşey senin yüzünden,sen dünyaya gelmeseydim bunlar yasanmiycaktı,"dedi" o an gözümden yanaklarıma bir damla yaş süzüldü,her şey açıklığa kavuşuyordu.bu olanlara rağmen onlarla birlikte yaşamak zorundaydım.
Yazarın anlatımıyla
Başımda bekleyen adamın adı Boraymış.sakin olun size her şeyi anlatacağım,"dedi"Yavaş yavaş hatırlıyordum neler olduğunu ,en son dershaneden çıktım ve iş yerime doğru yürüyordum,ama sonradı yok!bom boş.Açıklamaya başladı ben işten çıkarken telefonum çaldı hastaneden arıyorlardı,telefonu açtığımda annemin kalp kırizi gecirdiğini ve yoğun bakımda olduğunu ögrendim,hayat bir anlığına durmuştu.kendime geldikten sonra arabama bindim ve yola çıktım,ne yaptığımın farkında değildim,kavşaktan hızla dönerken seni farketmeyerek ezdim seni.söylemem gereken bir şey daha var,Dahasıdamı vardı?kalbimin ve bedenimin açıldığını hissettim.hıçkırıkla dahasıdamı var dedim,Evet dedi.Gercekten nasıl söyliycemi bilemiyorum.Daha kötü ne ola bilirdi,düşünemiyordum , herşey silindi şey...Artık yüriyemiyceksin
Veeee son,Devam edecek..
Lütfen beğenilerinizi ve yorumlarınızı eksik etmeyin bölümler devam edecek,kendinizi üzmeden sağlıcakla kalın😊kitap bana aittir alıntı olmamıstır
ESTÁS LEYENDO
Masalı Olmayan Bir Ruh
Acciónmasallar mutlu sonla biter ama bazılarımızın bir masalı olmadığı için mutlu sonla bitemez.Hayat bize bir mutlu son yaza bilecegimiz bir hayat sunmadı,sevilmedik ve sevmemize izin verilmedi. Kitap mutsuz sonla bitecektir. kendine bir masal yazmak ist...
