-Hele Rojin gelesin naparsın orda
-Napayım başkan öyle askerlere neler yepeceğmizi düşünüyom
-iyi edersinde de kalk haydi yat yarın çook işimiz vardır
-Temam başkan yatacam şimdi
Ve Başkan bu dediğimden sonra öpücük atıp gitti. Evet bildiğiniz öpücük attı.
Ben size kendimi tanıtmayı unuttum. Ben KIDEMLİ YÜZBAŞI NAZ KURT. 28 Yaşındayım. Bu kadar genç yaşta bu rütbeye nası sahip oldun diyeceksiniz. Özel görevlerden erken terfi aldım. Aynı şu anda olduğu gibi yine bir özel görevdeyim ve görevim yarın bitiyor. Şimdi ise uyumak asıl görevim. Çünkü yarına kan var.
Sabah dışarıdaki seslere uyandığımda aldırmadan aynı onlar gibi yanıma bomba silah ve mermi aldım ama askerler biz hazırlanırken çoktan baskın yapmışlardı. Bu beni şaşırtmamıştı çünkü bilgiyi veren bendim.
Bu kampta çok kişi olmadığı için askerlerin işlerini bitirmesini zevkle bekledim. En son benim çadırıma uğradıklarında yüzlerinde yarım bir gülümseme vardı. Benim de yüzümdeki gülümseme bir askerin ithamıyla sona erdi.
-Komutanım burada bi it kalmış bunu napalım
-Belki işimize yarar sağ götürelim.
Komutan konuştuktan sonra kollarımdan tutup sürükleye sürükleye helikoptere doğru götürdüler. Tabi benim asker olduğumdan hala haberleri yoktu ve bi tanesi yolda üstüme atladı. İsmi Yunus imiş. Bende sana cezanı vermezsem bana da ÖLÜM demesinler.
Aradan geçen uzun bir yolculuktan sonra iniş yaptığımızda hepsi sıraya geçti. Sırayla tekmil verdiklerinden sonra albay hemen önüme geçti ve adeta kükredi.
-TEKMİL VER ASKER!
-KIDEMLİ YÜZBAŞI NAZ KURT BALIKESİR GÖREV BAŞARIYLA TAMAMLANMIŞTIR KOMUTANIM!
- Aferin asker şimdi revire git ve yaralarına baktır sonra derhal odama gel. Arman sende komutanına odasını ve reviri göster.
Arman ve Naz- Emredersiniz Komutanım!
Arman denilen adamla yürümeye başladık. Ben tekmil verdikten sonra arkamdan "aha sıçtık" cümlesini duymamda pek aldırış etmedim ama aklımın bir noktasına kazıdım. Ben bunları düşünene kadar revire gelmiştik. Ufak tefek sıyrıklarım vardı ve onlarada baktırdıktan sonra odama geçtim. 2 yıl sonra üniformamı giymek apayrı bir gurur vermişti. Olmayan tozları üniformamdan silktikten sonra albayın odasına doğru yol aldım. Ve içeri girip tekmil verdim.
-KIDEMLİ YÜZBAŞI NAZ KURT BALIKESİR EMREDİN KOMUTANIM!
-RAHAT ASKER,OTUR
Tabiki de rahata geçtim ama oturmadım. Ceza yemeye hiç niyetim yoktu. Askerliğe ilk başladığım yıllarda ilk söyleyişte hemen oturduğum için tüm tuvaletleri diş fırçasıyla temizlemiştim. Ahhh o günler!
-Otur asker bu bir EMİRDİR!
Sonuçta emir demiri keser dedim içimden ve oturdum. Albay da hemen konuya giriş yaptı ve operasyonum hakkında rapor verdim. Daha sonra ise albay bir time katılacağımı ve yarın tanışacağımı söylemişti. Konu bittikten sonra odama geçmiştim. Açıkçası bir time gireceğimi öğrenince şaşırmıştım çünkü yıllardır tek tabanca çalışıyodum ve gayet memnundum.
Şaşırmayı bir kenara bırakıp üstümü değiştirdim ve evime yol aldım. Çok tatlı bir mahallede oturuyordum. Hemen arabama bindim ve 15 dk sonra evime vardım. Evim evim çok özlemişim. Hemen telefonumu açtım ve ailemi aradım.
Evet sizlere ailemi tanıştırayım. Annem EV HANIMI Nurgül KURT, Babam 8 KADEMELİ UZMAN JANDARMA Mustafa KURT, abim KIDEMLİ BİNBAŞI Batuhan KURT, Yengem KALP CERRAHİSİ UZMANI Çağla KURT ve küçük , biricik yeğenim, canım, aşkım Alparslan KURT. Ailede üç asker olmasına rağmen hep bir araya gelmeye çalışırız ne kadar hep görevde olsak bile. Aradığımda direkt annem ve babam göründü ardından da abimle yengem ve de yeğenim.
YOU ARE READING
KASIRGANIN ÖLÜMÜ
Non-FictionKIDEMLİ YÜZBAŞI NAZ KURT. Evet bu benim. Hayatım nerdeyse bu dört kelimeyle geçiyor. Yakında hayatımın her ne kadar Anıl ismiyle geçeceğini bilmesem de! Benim hayalimdi bu şimdi ise hayalimi yaşıyorum. Masallardaki gibi. Hayat bana bir şans verdi si...
