"open you legs"
"say what!"
"ဝမ်ရိပေါ် မင်းငါ့ကို အဲ့လိုရမ်းကားလို့မရဘူး"
"ဟား...ဟား...ဟား"
စတွေ့ထဲကမုန်းဖို့ကောင်းလွန်းခဲ့တဲ့
ရယ်သံ။
ကျယ်လောင်စွာထွက်လာတဲ့ရယ်သံနဲ့
အတူ ပွေ့ဖက်ခံထားရတဲ့ခါးပြင်မှလက်
တစ်စုံမှာလည်း ပို၍တင်းကြပ်လာပြီး
ရပ်ထားသည့်ကားရှေ့ဖုံးပေါ် သို့ ထိုင်ချ
လျက်သားဖြစ်သွားသည်။ ညအမှောင်
မှာ လမ်းလယ်ခေါ်ပေါ်တည့်တည့်ထိုး
ရပ်ထားသောကားများဟာ သုံးစီးထက်
မနည်းရှိနေပေမယ့် ရုန်းရင်းဆန်ခက်
ဖြစ်နေသောရှောင်းကျန့်ကို မည်သူမျှ
မကူညီကြပေ။ ဘယ်ကူညီကြမလဲ
ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့နောက်လိုက်ငယ်သားတွေ
လေ။ရှောင်းကျန့်အနိုင်ကျင့် ခံနေရ
လည်းရပ်ကြည့်နေကြမှာပေါ့။
တရားခံကသူတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်နေသည်ပဲ။
"ငါ့ကို အခုလွှတ်!"
"ခင်ဗျားကိုလွှတ်ပေးထားတာ ရက်ပေါင်း ၁၀၀ ပြည့်ပြီ နောက်ထပ်မခွဲနိုင်တော့ဘူး"
"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"
ဟုတ်တယ်လေ။ ကိုယ်နဲ့သူကဘာများ
ပတ်သတ်လို့မခွဲနိုင်ဘူးပြောရတာလဲ။
စတွေ့ထဲက အရှက်မဲ့လွန်းတာအခုထိပဲ။
"ဖယ်ပေး ငါ့ရှေ့ကနေ"
"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ"
"မနေနိုင်ဘူး...လွှတ် အခုလွှတ်စမ်း"
ကားရှေ့ဖုံးထိုင်လျက်သားဖြစ်နေသည့်
သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြားထဲအတင်း
တိုးကာဝင်ရပ်ပြီး မေးဖျားကိုဆွဲညှစ်လာ
သည်မှာ ညှာတာမှုကင်းမဲ့နေပေမယ့်
သူ့ကိုစေ့စေ့ကြည့်နေသော ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့
မျက်နှာမှာပြုံးယောင်သန်းနေပြီး မျက်ဝန်း
တွေကလည်း သိပ်ကိုနူးညံ့ပြနေသည်မှာ
အပြုမှုများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဖက်။
မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ။
မုန်းချင်စရာလူကသူ၏နှုတ်ခမ်းအောက်
က မှဲဲ့နက်အားလက်မနှင့်ပွတ်ဆွဲလာ၍
ခပ်မဲ့မဲ့အပြုံးနဲ့အတူ အငြိမ်မနေနိုင်တဲ့
လက်မကို မိအောင်ကိုက်ချလိုက်ပြီး
ကားပေါ်မှခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
လက်မကိုကိုက်ထားခြင်းကိုလည်း
လုံးဝအလွှတ်မပေး။
ESTÁS LEYENDO
𝐒𝐮𝐫𝐯𝐢𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐎𝐛𝐞𝐲 𝐔𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐌𝐲 𝐆𝐮𝐧
Fanfictionဝမ်ရိပေါ်က ဘာတွေကိုဂုဏ်မောက်ပြီး ဒီလောက်ထိရမ်းကားနိုင်လွန်းရတာလဲ . . ဝမ္ရိေပၚက ဘာေတြကိုဂုဏ္ေမာက္ၿပီး ဒီေလာက္ထိရမ္းကားနိုင္လြန္းရတာလဲ
