☆ BAŞLANGIÇ ☆

40 3 15

by My_kkoook

by My_kkoook

"İnsan kendinde başlayıp ,
Kendinde biter . Ötesi yoktur."

☆☆☆☆

"Pekala , her zamanki gibi mükemmel olmuş . Tebrik ederim Faye ."
Genç kız , karşısındaki adama son bir kez gülümseyip konuştu .
"Teşekkür ederim, efendim." Odadan ,selam vererek çıktı .
Kalabalık koridorlarda yürürken, son zamanların yoğunluğu nedeniyle ile ağrıyan başına inat hızlandı. Kalabalık kulaklarına uğultu gibi geliyor ,gözleri kararıyor iken; zar zor yürüyordu . Asansörün düğmesine basıp ,beklemeye başladı. Önüne düşen saçlarını arkaya attı ve tabletini çıkardı , iş görüşmelerine göz gezdirir iken telefonunun çalması ile dikkati dağıldı . Bay Bean -sevgili patronu-aradığında ,yeşili kaydırdı . "Merhaba Faye'ciğim nasılsın ? ."
Dediğinde ses tonunun samimiyetsizliği ile yüzünü buruşturdu." Merhaba Bay Bean , iyiyim siz nasılsınız ? " Genç kadın;patronunun onu önemsiz bir şey için aramayacağını biliyor , gerginliğini sesine yansıtıyordu. Çünkü genelde Bay Bean ile değil ,asistanı ile konuşurdu .
"Uzatmayacağım , atacağım konuma gelirsen sevinirim.." Bir şey olduğuna artık emindi . Geleceğini belirterek kapattı telefonu .

Yaklaşık 3 yıldır,ülkenin en büyük şirketlerinden birinde çalışıyordu. Şirkete girmek onun için çok zorlu olmuştu ; her zaman zeki , çalışkan ve yetenekli bir insan olmasına rağmen , bir kadın olarak böyle bir şirkete 'destek olmaksızın' girmek çok zordu . Hele ki sadece erkeklerin yönetimindeki bir şirkete...
Uzun yıllar çalışmış, tam tabiri ile " canını dişine "takmıştı . Düşe kalka zirveye çıkmıştı ve en ufak sallantıda düşecek gibi hissediyordu . 'Bitecek herşey , yıkılacak dünyam ' gözünün karardığını hissetti , nefes alamadığını . Elleri titrerken ,gelen asansörün içine girdi . Kalabalık olan dar alan içinde , dolu gözlerini saklamaya çalışıyordu.
Çıktı şirketten , valenin getirdiği arabasına bindi. Gönderilen adrese göre şık bir yere gidiyordu , bu yüzden evine uğrayıp üstünü değiştirmeyi not etti . Trafikten dolayı yol uzun sürecekti ve bu yüzden zaten yakın olan evine gitmek için arabasını kenara çekti . Oldukça hızlı bir şekilde , yürümeye başladı ...

☆☆☆☆

Gözünden düşen bir damla yaş , titreyen elleri ile beklemekten başka bir şey gelmiyordu elinden . Şık restoranın çatısına çıkmış ,yıldızları izliyordu . Genç adam , belkide hayatının en ağır sözlerini işitmişti az önce . Doğru hayatında hiç çalışmamış , para kazanmamış olabilirdi . Ancak hiç bir zaman ailesine yük olmamıştı , en azından öyle sanıyordu . Çalışmaya gerek duymamış , reşit olmasına rağmen ayrı eve geçmemişti . Şayet buna gerek yok , babası zaten tek yasıyordu ne gerek vardı onu bırakmaya ? Annesinin ölümünden sonra zaten babası bir garipti , her zaman eşine bağlı bir adamdı babası . İlk kez yatağına yalnız girmisti, etkilenmişti haliyle . Ancak hiç bir şey bu gün duyduğu o sözleri geri alamaz , bahane olamazdı.
"Çocuk! Hadi , geldiler ."
Seslenen arkadaşı ile doğruldu. Ağlamaya lüzum yoktu , ne olacaksa oldu artık .

☆MUVAFFAK KADIN ☆

İyi okumalar...